Dichtbij en ver weg.

Hoi,

28 april: Doe mee met de actie Score against HIV: http://www.scoreagainsthiv.nl/

5 april 2010 [Arjan] Afgelopen weekend was TransCape-lid Astrid Gohner in Nederland. Helaas konden we haar niet ontmoeten. Een vervelend moment omdat dichtbij ook nog zo ver weg kan zijn.

31 januari 2010 [Arjan] We kregen weer mail van Annie Lennox. Ze was op een benefiet avond geweest en had over Avelile gesproken. Kijk hier. Wat een lekker gevoel dat je anderen kan laten inzien wat kinderen met hulp kunnen bereiken. We zijn er intens trots op.

21 januari [Arjan] Vandaag kan ik melden dat ik bij Parnassia Bavo Vastgoed bv ben begonnen als projectleider techniek.

11 januari [Arjan] Mijn hoofd vroor vannacht vast aan mijn kussen. We hebben een hoekhuis en we hadden ( in de zomer) besloten aan de buitenmuur te gaan slapen. Zo lag vannacht dus mijn kussen tegen de muur en trok de kou door het kussen heen en bereikte mijn hoofd. Een zeer onprettige ervaring om wakker mee te worden. De vraag is nu wat we er aan gaan doen.

6 januari [Arjan] Energiebesparing. Leon vroeg gisteren wat energie is. Best lastige vraag als je arbeid moet uitleggen aan een kind. Dan kom ik uit op 'er moeite voor doen'. Je doet iets waar je moe van kan worden. Dat gevoel. En als je behoefte heb om iets te eten dan heeft je lichaam dat blijkbaar nodig. Als je buiten gespeeld hebt dan wil je graag even wat eten of drinken. Misschien is dat wel eigenlijk een energie tekort. Je kan ook energie besparen. Maar dan ben je meestal niet moe maar lui. Ik ben altijd aan het zoeken naar een oplossing (er moeite voor doen) om te automatiseren. Dat was meestal een electro technische oplossing. Maar steeds vaker zoek ik ook mechanische oplossingen zodat je niet gelijk een stopcontact nodig hebt. Zie bijvoorbeeld dit filmpje van een regelafsluiter voor verwarmingsinstallaties. Hydrolisch onbalans in installaties zorgt er voor dat niet alle warmte (of koude) op de juiste plek terecht komt. Meestal zoek je dan de oplossing in hogere drukken of meer volume verplaatsing (aanpassen pompvermogen). Dat werkt vaak averechts of veroorzaakt andere problemen. Regelafsluiters bij knooppunten kunnen de juiste hoeveelheid warmte of doorstroming regelen waardoor ieder installatiedeel de gewenste energie krijgt geleverd. Daar bespaar je dan weer energie mee.

4 januari [Arjan] Simone en ik zijn vandaag 12,5 jaar getrouwd.

29 december [Arjan] Vandaag het nieuws dan TransCape een donatie van EUR350.000 heeft ontvangen voor zijn AIDS-projecten.

28 december [Arjan] Zuid-Afrika viert zijn zomervakantie. Jongeren zoeken de kust op en ontspannen zich langs het strand. Op een van die avonden in het afgelopen jaar spraak ik een  blanke Zuid-Afrikaan. Hij was helemaal gek van Raggae en droeg zijn gitaar op zijn rug als ik hem wandelend langs de weg vond. Op oud-jaarsavond hem ik hem gesproken over allerlei wereldproblemen en hij wilde veel weten over onze projecten. Laat op de avond, bij het kampvuur, pakte hij z'n gitaar en zong "What could have been" van de band Groundation. Momenten die ik nooit vergeet. Hoe toepasselijk.

24 december [Arjan] Het is het jaar 2005. Vlak voor kerst wordt ik geconfronteerd met een man in het ziekenhuis die op zijn sterfbed ligt. Ik hoorde dat het een dief was die een verbrandingsaanval van zijn slachtoffer had overleefd. Het slachtoffer had ontdekt dat hij de dader was van een inbraak. In een woedeaanval zocht het slachtoffer de dief thuis op en overgoot hem met benzine. Toen het slachtoffer de dief wilde aansteken vloog hij zelf in de brand en stierf door het ontploffende benzinevat naast hem. Nu lag de lokale dief op zijn sterfbed. Een natuurlijke dood volgens omstanders. Maar daar valt in Zuid-Afrika ook het ziektebed van tuberculose of AIDS onder. Onze dominee Willie was druk met hem ingesprek en vroeg de man of hij zijn zonde wilde voorleggen aan God. Hij kon zich nu nog bekeren zoals we dat in christelijke kringen noemen. Zijn zonde, of wel daden, waren allen bekend; hij was de lokale dief. Hij brak regelmatig in huizen in op zoek naar kostbaarheden of soms gewoon bier of voedsel. Hij weigerde zijn zonde te erkennen want, zo vertelde hij; er is geen rechtvaardig God voor de goede mens.

22 december [Arjan] Bekijk de Afrikaanse blik op de weg (hier). Bij benadering komt het gevoel van samenwerking boven die we kende in ZA. Als een auto in de problemen is dan stop je. Maakt niet uit waar. Als ik hier in Nederland mijn buren zie ploeteren om weg te komen uit het parkeervak of een loodgieter die met zijn bus de bocht uitvliegt dan ga je helpen. Gek genoeg is dat niet meer om de overlevingskans van de ander te vergroten maar gewoon omdat de ander zijn werk of boodschappen moet doen.

21 decmber [Arjan] In ZA leefde we in de omstandigheden dat het weer (en het dierenrijk) bepaalde of je uberhaupt iets kon doen. Simone verloor bijvoorbeeld een patient die zijn eerste aidsremmende medicijnen kwam ophalen maar op de terugweg verdronk in de rivier. We in Zambia een visser in het ziekenhuis kregen waar een krokodil zijn been er af had gescheurd. Een toerist niet kon zwemmen omdat er, vanwege de droogte, een hippo (nijlpaard) in het zwembadje gesprongen was. Maar met deze sneeuw komt Nederland tot stilstand. Gelukkig is het vakantie. 

19 december [Arjan] Ik: Dag meneer ik ben hier omdat ik uw zuinigste auto wil zien en misschien wil kopen. Wat heeft u staan? Verkoper: Meneer ik heb hier geen rommel staan. Ik hou van autorijden en als ik wat meer benzine kwijt ben dan is dat zo; Wat zoekt u? Ik: de zuinigste auto die u heeft, ik bedoel qua brandstof verbruik. Weet u ook hoeveel CO2 het model uitstoot? Verkoper: Meneer ik kan u iets over vermogen vertellen en over comfort maar kom niet met die onzin want dat verkoopt niet. Ik: dan wens ik u een prettige leven verder. Tot het hiernamaals.

14 december [Arjan] Draadloos internetten kost veel energie. Ten eerste bij het installeren (instellen is vaak een probleem) en ten tweede; ook als je de computer niet gebruikt dan verbruikt een router energie. Voor het eerste moet je mij gewoon bellen voor het tweede kan een schakelklok prima dienst doen.

10 december [Arjan] Hawaii today Big Wave. Onze aarde heeft heel wat moois te bieden. Zo lag ik nog geen 3 jaar geleden in het water. Dolfijnen kwamen om mij heen zwemmen en een schildpad stak even zijn hoofd boven het water uit. Uiteraard was er altijd de dreiging dat er ook een haai voorbij kwam. Verderop, aan de kust, hoorde ik de golven omslaan terwijl ik daar in alle rust op m'n plankje lag te wachten op DE golf. Toen die eindelijk kwam ,en ik omhoog geworpen werd, gaf dat zo'n kick dat ik nooit meer in het water durfde. Wat een ontzag krijg je voor de oceaan als je dat mee maakt. Gelukkig zijn er nog mensen die wel zo'n een ritje aandurven. Maar dan ook met ietsje hogere golven..

9 december [Arjan] Vervuiling. Vandaag voelde ik heel even de hitte van het zand. Zomaar in een flits. Ik zag heel even voor me hoe, lopend over het strand van Tshani, onze kinderen langs de kustlijn speelde. Ze gooide het witte zand naar elkaar zoals in een spel. Het geruis van de zee op de achtergrond. Ik loop de Indische oceaan in tot op mijn middel. Ik kijk naar beneden en zie om mijn tenen allerlei kleine diertjes rond rennen. Ik besef vandaag maar al te goed dat dit nooit langs de stranden van Nederland zal gebeuren. Daarom.

8 december [Arjan] Klimaat. Ik wil de komende weken deze site gaan gebruiken om mijn gedachten uit te spreken over de klimaattop. Als eerste even over de vervuiling. Willen we de vervuiling tegen gaan dan zullen we radiaal moeten veranderen. Als ik de winkels in loop bijvoorbeeld. Wat een ongelofelijke hoeveelheid onnodig kunstof verpakking! Mijn eerste idee is om met een stift gewoon de AH in te lopen en daar eens de tekst "dit is onnodig verpakt" of DIOV op artikelen te kalken. Neem bijvoorbeeld de broccoli.. Een idee? Morgen gelijk er mee beginnen.

6 december [Arjan] Onze familie moest er aan geloven; Sinterklaas bij ons thuis. Kinderen nerveus en het huis in chaos. Alles verliep prima alhoewel Leon aan de Sint vroeg of hij een hulpje van de echte sint was..

1 december [Arjan] Wereld Aids Dag. Ontelbare herinneringen komen vandaag weer boven. Zaterdag spraak ik even  kort over mijn eerste ervaringen met Aids in Zambia in 1999. Toen we in Zambia waren introduceerde we de eerste HIV testen in het ziekehuis van Kamoto. De klap was groot: 1 op de 3 zakken gedoneerd bloed, dat bedoelt was voor operaties was geinfecteerd met HIV. Tot voor die tijd was nooit getest! Vooral de intentsie om lokale mensen niet te informeren over hun status greep ons destijds aan. Gelukkig konden we dat in Zuid-Afrika ruimschoots goed maken. Dankzij TransCape werkten we mee om meer dan 50.000 mensen te informeren over HIV & AIDS.

28 november [Arjan] Vandaag was ik spreker op een banenmarkt voor tropenartsen. De dag had ook een 'special' voor partners. Ik was uitgenodigd om mijn ervaringen te vertellen. Een handout van de presentatie is in het menu te vinden onder 'presentaties' of  hier te bekijken.

17 november [Arjan] Ik heb een baan gevonden bij een installateur voor klimaatinstallaties in gebouwen. Een klant van mijn voormalige werkgever Priva. Wel een prestatie om in drie maanden, tegen de stroom van ontslagen in, toch aangenomen te worden. Ik zal per 1 januari beginnen.

16 november [Arjan] We zijn dichtbij het tijdperk dat we onze eigen telefoonnetwerk kunnen gaan opbouwen. De dekking van draadloze netwerken voor huisinstallaties in Nederland is enorm hoog. Door deze dekking en het aanpassen van de routers is een eigen netwerk op te bouwen en bovendien mogelijk kosteloos te bellen. Het idee is eigenlijk voor Afrika ontwikkelt maar hier kunnen we het ook gebruiken. Google voor meer informatie eens op "Mesh Potato".

15 november [Arjan] Het motiveren van jongeren heeft mij altijd al bezig gehouden. Een jaar geleden spraken Hyman, Johann en ik met een groep Zuid-Afrikanen over het werk van Mdumbi en TransCape. Ze kwamen een jaar later terug met het volgende resultaat. Kijk hier en hier.

11 november [Arjan] Vandaag spraak ik een bedrijfsvertegenwoordiger die vertelde dat de klant aantoonde 25% minder energie te verbruiken na het zorgvuldig inregelen van het klimaatsysteem. Ook merkte hij op dat veel mensen toch regelmatig hun ramen van hun kamer open laten staan als ze er niet zijn. De simpelste oplossing is mensen er op wijzen zuinig te zijn met energie. Technische is het op te lossen mbv detectie van aanwezigheid of temperatuurval of luchtdrukverlies. Ook las ik dat tegenwoordig ook gewerkt wordt met CO2 metingen voor aanwezigheidmelding.

5 november [Arjan] Met verbazing heb ik bekeken hoe ver Nederland is met het integreren van systemen ten behoeve van het beheersen van gebouwen. Ik herinner me van Zuid-Afrika een schakelstation voor elektriciteit bij ons huis dat gestuurd werd vanuit Johannesburg (1500km verderop). Als we geen electriciteit hadden dan hoorde je het cameraatje zoemend rondkijken wat er aan de hand was. ZA was vooruitstrevend omdat ze nauwelijks gekwalificeerd personeel in die gebieden kon vinden. Voor Nederland is klimaatbeheersing in gebouwen altijd belangrijk geweest maar wel een sluitpost. Toch komt er steeds meer data (lees kennis)- overdracht van toegangsbeveiliging, verlichting en brandbeveiliging en, noem nog eens wat, bezettingsgraad. De bedrijven die dat doen zijn klein maar hebben een veelbelovende toekomst. Het zou gebouwenbeheerders toch enorm moeten aanspreken dat deze systemen nauw met elkaar samenwerken? Als het licht uit gaat, of een raam open, mag de airco toch ook even op pauze? Of bij brand een slimme zet maken bij de toegangsbeveiliging? Sms de brandweer maar hoeveel mensen er in een pand zitten! Kortom genoeg werk aan de winkel.

3 november [Arjan] De interesse voor techniek gaat langzamerhand terrein winnen in mijn tijdsbesteding. Afgelopen weekeinde besteedde ik veel aandacht aan het doorrekenen van een installatie voor een verwarming- en koelinstallatie. Boeiend hoe de markt in beweging is gekomen in de afgelopen jaren. Er zijn meer producten op de markt gekomen die warmteverliezen voorkomen in transport van de warmtebron en het apparaat dat warmte afgeeft. Al in 2003/4 was Priva bezig met modules voor warmteopslag in de grond maar was het moeilijk om beschikbare informatie te vinden. Tegenwoordig is googlen al voldoende.

1 november [Arjan] Sinds 2004 hebben wij u via deze site bericht over onze activiteiten. Een goed medium dat regelmatig door familie, bekenden en zelf onbekenden bekeken wordt. Meer dan 25000 pagina's/jaar werden bekeken. 12000 bezoekers/jaar volgde onze belevenissen. We maakte oprichtingen mee van organisaties als de Nederlandse TransNed en Kwasa en het Engelse LoveIsAllWeNeed. Of zagen bestaande organisaties als het Duitse Bambisana de activiteiten steunen van TransCape. Sinds begin dit jaar kwam de Amerikaanse organisatie (Matthew)25:40 er bij. We kregen steun van VSA uit Nieuw Zeeland. En lokale ondersteuning van de Small Project Foundation uit East London. Maar de basis van dit alles ligt bij, de inmiddels Amersfoortse huisdokter, Milja van der Scheer die ons naar Zuid-Afrika haalde en die zoveel goeds heeft gedaan voor haar leefomgeving in Canzibe. Niets dan hulde. Hulde aan de Zuid-Afrikanen zoals Hyman van Zyl en Johan Stadler die begonnen met TransCape. Hulde aan Kathryn Nurse en de briljante Thathiswa Masiso; die maar al te goed beseft dat de plaats waar je geboren wordt ook je toekomst bepaald. Hulde aan de Duitse Astrid Gohner die de drive vond om door te gaan met de microkredieten. Wij hebben zoveel mensen mogen aanmoedigen om niet te kijken naar hulp maar naar de noodzaak van onderwijs (of de het ondersteunen van initiatieven van lokale ondernemers). Want wat is voor mijn bestaan zo belangrijk? Ik denk de trots dat je iets zelf ,of samen, kan bereiken. Dat is voor mij de reden van het bestaan.

29 oktober [Arjan] Canzibe Mission heeft een eigen website. Bekijk het hier. Vandaag kreeg ik ter beoordeling het nieuwe hiv project voorstel binnen. Mijn eerste impressie is dat TransCape weer een fantastische sprong vooruit gemaakt heeft.

21 oktober [Arjan] Het gaat weer goed met Sazi. Alleen is het wel verdacht dat zon'n klein kind van zes jaar stuiptrekkingen heeft. Wordt vervolgd. Kathine Nurse heeft het Mdumbi Education Centre overgedragen aan het bestuur van TransCape. Ze schreef me het volgende: " In my own life, Vanilla's death (nichtje van Kath) has brought to the fore many personal and underlying issues. Events that shake us to the core can also bring with them moments of clarity. I have been fortunate enough to have a few clear moments when I was able to see perfectly what I needed to do in order to heal. Vanilla's brief, but beautiful life has reminded me that there is not one moment to waste; that putting off one's life until tomorrow or next year can lead to permanent postponement.".

Volgens mij is het vandaag trouwens exact 10 jaar geleden dat we in Zambia onze eerste ervaringen hadden met hoe het leven in Afrika is. Hoe ik daar een pallet van hout uit elkaar haalde om een doodskistje te maken voor een kind van 6 jaar oud. Spijkers zoekend langs de weg. En met eigen handen een graf groef voor het kind. Nog geen honderd meter van ons huis. Omdat de moeder het niet meer kon opbrengen om voor vier kinderen te zorgen en er dus maar 1 liet sterven van de honger. Remember that day. Daarmee is onze situatie geenszins te vergelijken. Ik ben blij met elke dag en ik geniet ervan dat ik daar de waarde van inzie.

19 oktober [Arjan] Herfstvakantie voor de kinderen. Komende week veel logeeractiviteiten voor de kids. Gisteren kregen we bericht uit Canzibe dat Leon's vriendje Sazi ziek was. We hopen dat het weer snel beter met hem gaat. Docente Kathrine Nurse, van het educatie centrum in Mdumbi, kreeg het dramatisch nieuws dat het 2-jarige dochterje van haar broer in een huisbrand om het leven is gekomen. Zij is voor enige tijd bij haar familie. Gisteren keek ik naar "Lieve Paul" met daar in Bettine Vriesekoop die enige tijd in China woonde. Zij merkte op dat als je in een arm gebeid woont je extreem bezig bent met je eigen veiligheid. Ik ben het daar mee eens. Anders gezegd; je bent bewust van de kwetsbaarheid van het leven.

7 oktober. [Arjan] Hoera! Leon is vandaag jarig. Alweer zes jaar. Remember the day. Toen hij vanochtend wat kadootjes kreeg gaf hij spontaan Tom en Kristel een zoen om ze te bedanken. Menno rende weg toen zijn broer het bij hem probeerde. Grappig. Er zijn weer opnames van Avelile gemaakt. Ik heb er een eigen compilatie van gemaakt. Bekijk de video hier. 

22 augustus 2009 [Arjan] Herbeleven is een mooi woord. Je maakt iets mee in gedachten dat niet echt meer is. Foto's kunnen beelden oproepen. Onze vakantie foto's zijn hier te bekijken. 

19 augustus 2009 [Arjan] Al weer een week in Nederland. Gisteren was Leon's vriendje Zazi jarig (7) en hebben we hem gebeld. Hij vond het erg leuk. Wel grappig hoe snel Leon dan weer op 'zijn' Engels overschakelt. Het huis in Pijnacker is nu van ons en zijn we begonnen met schuren. Gisteren heb ik een gezinsauto gekocht maar wordt pas in september opgeleverd. Nu eerst rustig het nieuwe huis in orde maken.

2 augustus 2009 [Arjan] Deze week op mijn verjaardag keken we over onze schouders nog voor de laatste keer om naar de Indische Oceaan. Jammer. Het is zo'n mooie natuur die we zullen moeten missen. Deze week zijn we no in Pretoria en dan naar de oudlaan. Raar idee.

4 juni [Simone] Vanmiddag hadden we het officiele afscheid van het ziekenhuis.......twee uur lang zingen, dansen en toespraken, en daarna taart (vooral voor ons) en brood met vlees (vooral voor de Xhosa's....!). Heel veel mooie woorden en herinneringen, gelukkig hadden we de videocamera bij ons om het vast te leggen! Dan volgende week nog het afscheid met de ARV-unit en de HIV-supportgroepen, een braai met de dokters, fysiotherapeuten enzovoorts, een afscheid voor de kinderen......en dan echt inpakken en wegwezen! Vooralsnog vind ik het heel onwerkelijk, het zal wel pas echt doordringen als we al weg zijn.....!

20 mei [Simone] Nieuws van de dag: we hebben eindelijk weer stromend water! Drie weken geleden brak de pijp van de pomp, sindsdien was het aanmodderen met emmers water enzovoorts.... vanavond weer eens lekker douchen! Verder zag ik dat mijn laatste werkdag al op 10 juni is, niet 12, dus vandaag over drie weken....zo gaat het hard! Arjan is nog druk bezig met Bill Tucker om het lange-afstands draadloze netwerk helemaal in orde te krijgen; door dit netwerk zullen een aantal afgelegen dorpen toegang tot internet hebben!

10 mei [Simone] Het aftellen gaat nu echt beginnen.....op 12 juni zal mijn laatste werkdag hier zijn, dus nog een goede maand te gaan. We willen dan snel het huis leegruimen, de auto inladen en het plan is om dan zo'n 9 weken te gaan reizen door Zuid-Afrika en Mozambique, waarbij we 2 weken gezelschap krijgen van mijn zussen Iris en Marleen en hun 'aanhang' en kinderen! Op 10 augustus zullen we in Nederland aankomen, waarna we op 14 augustus de sleutel krijgen van ons nieuwe huis.....Leuke vooruitzichten, maar nu gaan we nog een maand genieten van dit bijzondere gebied. Het overdragen van de projecten  is al begonnen, maar het loslaten valt nog niet mee..... daar zullen we die 2 maanden vakantie wel voor kunnen gebruiken!

5 Mei [Simone] Hoera, Tom en Kristel zijn vandaag alweer 1 jaar geworden! Als je 'hiep hiep...." zegt, steken ze allebei hun handjes de lucht in! We vieren het later deze week, als ook Arjan er weer bij is: die vliegt vanavond terug naar Afrika na een weekje Nederland in verband met de voorbereidingen op onze terugkeer: we zijn 'rond' met de aankoop van een huis in Pijnacker-Noord, de overdracht zal snel na onze terugkeer in augustus zijn!

29 April [Simone] Geen Koninginnedag hier morgen, maar toch een feestelijke dag (als het goed is!): de derde parkhome voor de ARV-unit zal worden geplaatst! De extra ruimte hebben we erg hard nodig, de huidige unit barst op drukke dagen uit z'n voegen! Met dank aan stichting Bambisana (helpende hand) uit Duitsland!!!

26 April [April] Goed nieuws; bij de laatste update van de stemmentelling van de nationale verkiezingen heeft het ANC 65,9% van de stemmen. Dus geen tweederde meerderheid. Hiermee krijgen ze voor het eerst te maken met een coalitie. Een belangrijke, en hoopgevende stap, voor de Zuidafrikaanse democratie.

23 April [Arjan] Verkiezingsnieuws; het lijkt dat ANC toch de meerderheid gaat krijgen (+66%).  Hyman, de nieuwe voorzitter van TransCape, begint zijn voorzitters blog op google: Check http://transcapenpo.blogspot.com/.

10 april [Arjan] Na vier en een half jaar heb ik vorige week mijn functie als dagelijks bestuurder bij Transcape neergelegd en heeft Hyman van Zyl de hamer overgenomen. Ik zal verder gaan als adviseur van het dagelijks bestuur. Nu is het voorzitterschap terug bij de persoon waarbij het begon in 2004. Caroline van der Werff zal het HIV projects team gaan leiden. Marteli van Niekerk neemt alle relationele taken over en Johan Stadler neemt de bouwprojecten over. Ik zal binnenkort beginnen met het informeren van alle betrokkenen en relaties. Eerst maar eens alles intern bespreken.

8 april [Simone] Helaas was het toch een 1 april grap vorige week.... de Xhosa-dokter was namelijk binnen vier uur tijd alweer vertrokken; ze was door het provincie-kantoor hierheen gestuurd, maar er bleek geen post voor haar beschikbaar te zijn - tot haar grote opluchting overigens want ze vond dit veel te afgelegen! Maar goed, met 7 dokters moet het hier ook prima te doen zijn! Er zijn  hier overigends steeds meer berichten dat er nu echt geld beschikbaar komt voor het aanleggen van een asfaltweg, eerst tot aan het ziekenhuis en later zelfs helemaal tot de kust! Waarschijnlijk gaan ze binnenkort beginnen...of zouden het toch valse verkiezingsbeloftes zijn van het ANC? Op 22 april gaan hier namelijk de stemlokalen open, ik ben benieuwd !

7 april. Vandaag Bongiwe Zihlange aangemeldt op Twitter. Zij bezoekt scholen in ons district en geeft voorlichting. Volg haar op http://twitter.com/TCSchoolReport.

1 april [Simone] Sinds vandaag hebben we er VIER nieuwe dokters bij (3 Belgen en 1 Zid-Afrikaanse (Xhosa!)!)!!! Het totaal komt daarmee op acht, het dubbele aantal van waar we hier jarenlang mee gewerkt hebben! Nu maar hopen dat het geen 1-april-grap is en ze morgen allemaal weer vertrekken....!

30 maart [Arjan] De meest gestelde vraag sinds de aankondiging van ons vertrek is wel "Wat ga jij doen als je terug komt?" Het lijkt wel op de vraag bij ons vertrek; "En wat ga jij daar nou doen?". Ik heb er geen passend antwoord voor. Voor mij ook een erg onbelangrijke vraag de afhankelijk is van de plaats waar ik ga wonen en wat ik zou kunnen bijdragen aan een groep mensen die een doel wil bereiken. Ik vraag me nu wel af hoe ik als techneut dit sociale leed hier ga inpassen in mijn leven voor de komende zes jaar. De grote vraag wordt dan "Ga je het verdringen of geef je het een plaatsje?"

28 maart [Arjan] Na jaren in de tropen heb ik het onderhandelen aardig onder de knie. Vertoon van wat drama werkt eenvoudig goed. Niet overdreven en op het juiste moment. Geduld en uithoudingsvermogen kan ook zeker helpen. Gisteren sleepte ik zo waar twee parkhomes over de lijn met 7% korting en 20M^2 extra. Emailen, faxen, bellen, faxen, emailen, bellen. Wat erbij, wat er af en toch maar weer wat er aan. Zonder kasten of toch maar met kasten. Misschien nog een opslagruimte erbij. Wat breder wat smaller. Smeken, klagen en ga maar door. Het hele register ging open. Maar na een maand ging gisteren de handtekening er onder. De eerste parkhome is bedoeld als uitbreiding op het ARV project die echt ruimte gebrek heeft. De tweede parkhome is voor het educatie project (TMLEP) bij een reguliere school in Tshilini. Project manager Katrhyn Nurse is daar bezig met de uitbreiding van haar interactieve onderwijs project. Gisteren zat ik om de tafel met organisatie Small Project Foundation. Zij willen onze infrastructuur gebruiken om mensen te trainen voor het begeleiden van weeskinderen. Ze zoeken mensen die het aantal weeskinderen in kaart gaan brengen en gaat monitoren.Volgens onze inschatting zijn er tussen de 2000 en 3000 weeskinderen in een gebied waar 150.000 mensen wonen Voor deze 2% ga ik dieper door het stof dan voor de parkhomes. Omdat sommigen kinderen door aanverwante familie als slaven worden gebruikt of omdat ik de vriendelijke oma wil helpen met haar 10 kleinkinderen die inmiddels geen ouders meer hebben. Maar vooral om te bouwen aan het begin van een nieuwe generatie. 

27 maart [Simone] Arjan heeft het druk zoals jullie waarschijnlijk wel merken!!! Veel projecten moeten nog afgemaakt worden voordat we weggaan, en er komen tochook nog steeds nieuwe projecten bij.... het is steeds zoeken wie wat gaat overnemen als wij hier straks weg zijn! Zometeen gs ik kennis maken met onze nieuwe buren, een nieuwe dokter uit Belgie en haar man, ze zijn gisteravond aangekomen. En zondag komt er nog een Belgisch stel aan, allebei dokters! Dus voor mij denk ik dat de oversracht wel goed zit; we zijn nog nooit met zoveel dokters geweest! Ik hoop alleen dat ze ook in de ARV-unit geinteresseerd zijn, zodat iemand daar 'de kar' kan blijven trekken! Het aantal patienten neemt nog steeds toe. Gisteren was de maandelijkse 'kinderdag', met tegen de vijftig kinderen op ARVs een gezellige boel! Ook Avelile was er, op wat kleinigheden na gaat het goed met haar. Ik heb wat foto's gemaakt, die zullen we (lees: Arjan!) binnenkort wel plaatsen! Mijn weekenddienst begon vanochtend met een jongetje van zes dat door een stier op de hoorns was genomen....hij had een wond op zijn rug die onderhuis ver doorliep, maar gelukkig niet de diepte in ging. Ik moest denken aan een wandeling die ik een tijdje geleden met Anne en Milja deed, toen werden we ook door een groep koeien achterna gezeten, omdat de honden de kalfjes opjaagden....Als je dan zo'n beest op je af ziet komen met van die grote hoorns dan ga je echt wel rennen! Gelukkig voor ons kwamen er toen een paar jongetjes ons helpen; het drijven van het vee is hier het werk voor de jongens. Niet geheel zonder risico dus, maar gelukkig is dit jongetje er ook relatief goed vanaf gekomen! Nu op naar onze Vlaamse buren, doei!

17 maart [Simone] Vandaag was de afscheidsdienst voor Bongie (zie 12 maart). Samen met haar familieleden (onder andere haar moeder en haar 3 kinderen) werd er urenlang gezongen, gebeden en werden er toespraken gehouden met het overgrote deel van het ziekenhuis-personeel. Ik ben er ook een tijdje geweest, en ik raakte toch weer onder de indruk van deze cultuur; ondanks alle verdriet staan mensen vol overgave te dansen en te zingen zoals wij bij een feest nog niet eens doen! Maar het was ook moeilijk; afscheid nemen van iemand die zo vol in het leven stond...Maar het was ook een erg drukke dag in het ziekenhuis, dus ik moest toch snel weer weg, naar alle wachtende patienten...We zien de laatste tijd vrij veel multidrug-resistente TB, ook vandaag heb ik weer iemand daarmee opgenomen en aangemeld voor het gespecialiseerde ziekenhuis in East London - wachtlijst minstens 2 maanden! Gelukkig hebben we hier de medicijnen tegenwoordig ook beschikbaar. Verder kon ik nog een trombosebeen diagnosticeren (ja, komt hier ook voor!) dankzij het nieuwe echo-apparaat, dat we gedoneerd hebben gekregen via de SING-campagne van Annie Lennox. Voor wie het niet gezien heeft: zaterdag schijn ik nog even op tv voorbij te zijn gekomen (die witte glimp!) toen Annie Lennox bij RTL geinterviewd werd, in het filmpje over Avelile. Daar gaat het trouwens goed mee, ik hoop binnenkort weer eens nieuwe foto's van haar te maken!

12 maart [Simone]  Het is hier prachtig weer, zonnig en heet. Toch is iedereen vandaag in mineur, omdat we het bericht kregen dat Bongie, de administratieve kracht van de ARV-unit en steun en toeverlaat van het hele ziekenhuis, gisteren is overleden... een jonge vrouw van nog geen 40, 3 kinderen, en erg getalenteerd..... een maand geleden werkte ik nog met haar samen, toen begon ze ziek te worden. Toen we terugkwamen van de vakantie in Nederland bleek ze in Durban in het ziekenhuis opgenomen te zijn met de dodelijke combinatie TB/HIV...... de medicijnen mochten niet meer baten helaas. Iedereen is dus behoorlijk van slag, maar de wachtruimte zit alweer stampvol patienten, voor wie de medicijnen hopelijk nog wel op tijd komen.....we gaan er dus maar weer tegenaan in de strijd tegen dit vreselijke virus.....

1 maart [arjan] Twee weken Nederland en nu weer terug. Ik ben weer helemaal op de hoogte van alle nieuwe technologien. Inmiddels kunnen jullie mijn activiteiten ook volgen via www.twitter.com/AvdSar of via de RSS-feeder.

17 februari [Arjan] We zijn in Nederland. Simone's vader, Henk, wilde eerst naar ZA komen maar belandde net voor vertrek in het ziekenhuis vanwege een longembolie en een trombosebeen. Voor medici liggen oorzaak en gevolg dicht bij elkaar. Een trombose veroorzaakt een embolie. Nu alleen rest de vraag wat het trombosebeen veroorzaakte. Afijn onze vakantie viel in het water. Zand eigenlijk want we wilden naar Kimberly op vakantie gaan. Om een vervelend bericht om te buigen naar iets positiefs besloten we NL te bezoeken en daar zijn we nu. Bij voorkeur alleen familiebezoek. Echt vrolijk word je hier niet in NL. Somber weer, sombere vooruitzichten en toekomstpersperctieven. Toch willen we in augustus 2009 ons opnieuw in Nederland gaan vestigen. Vanwege het onderwijs voor Leon en binnenkort ook Menno. Is er in ZA dan geen goed onderwijs? Dat wel maar dan alleen in de grote, onveilige steden. Het perpectief om achter hoge hekken en tralies te wonen en werken lijkt ons geen toekomst voor onze kinderen. Dan maar terug naar het veilige Nederland. Met gemengde gevoelens over alles wat we achter laten, dat wel. Maar gelukkig kunnen al onze taken binnenkort door anderen overgenomen gaan worden!

01 Februari [Arjan] Zuidafrikanen zijn zich meer en meer bewust gaan worden van de armoede in de Transkei. Studenten bezochten ons educatie projekt en maakte deze film. Andere vrijwilligers maakte deze film over de natuur. 

25 januari [Arjan] Leon en Menno gaan deze week samen naar de pre-school. Erg leuk om als ouders mee te maken. Dit weekend mochten we vieren aan de kust op het strand. Dolfijnen en heerlijk warm water. Ook een helikopter kwam voorbij. Volgens Leon omdat het 'payday' was; de dag van de uitbetaling voor pensioen en uitkeringen. Toen later een vliegtuigje voorbij kwam was Menno er van overtuigd dat Opa van der Brugge er in zat. Vermaak voor Simone en mij natuurlijk. Samen denken en spreken we momenteel veel over Nederland. Met Hyman zette ik een boompje op over energieverbruik in vergelijking met Nederland. Wat als Nederlanders samen televisie gaan kijken met de buren? Of hun telefoon uitlenen als anderen eens naar de stad moeten. Of 's avonds bij een kaars zitten lezen en om 10.00 naar bed toe gaan.Van oude plastic zakjes en gras een leuk nieuwe vloetmat vlechten. Of een accu uitlenen aan de lokale taxichauffeur. Trouwens; een familie leeft een hele week van energie uit een opgeladen accu. Er wordt soms uren mee gelopen op het hoofd van een lokale vrouw. Er wordt met veel genoegen uitgekeken naar de terugkomst van de geladen versie. De mobiele telefoon kan eindelijk weer eens opgeladen worden. De televisie kan weer aan en er wordt 's avonds een uurtje langer opgebleven om bij een zwak brandend peertje een film te bekijken. Misschien een uitdaging voor u om eens te proberen; leren leven met beperkte hoeveelheid energie. Hoe vindingrijk kan je dan zijn! Wordt het ook onze toekomst? Of blijft het voor Nederlands een beeld van armoede? Hier in iedergeval als een zegen! 

23 januari [Simone] Het gaat de goede kant op met de verstrekking van aidsremmers in de klinieken! Samen met Caroline vd Werff en onze nieuwe apotheker hebben we een systeem opgezet en inmiddels een workshop gegeven aan de kliniek-zusters. Hopelijk kunnen vanaf half februari de eerste 100 patienten hun aidsremmers een stuk dichter bij huis ophalen! In het ziekenhuis is het momenteel erg druk, maar met alle nieuwe staf erbij is het leuk werken. De nieuwe fysio- en ergotherapeut zijn echte aanwinsten; lagen zwakke patienten voorheen maar wat in bed te liggen, nu worden ze met ballen, gewichten of een looprekje aan de slag gezet en knappen daar zichtbaar van op! Wel is er een tekort aan materiaal, wat we met donaties via Transcape hopen op te lossen, aangezien het geld van het ziekenhuis voor dit financiele jaar op is, dat wil zeggen dat er tot en met april geen dingen gekocht kunnen worden.....tja....

17 januari [Arjan] Van de ambassade van Australie (in ZA) mogen we 9 laptops gaan kopen voor het volwassen programma in het educatiecentrum. Ons programma heeft na een jaar zijn maximum van 150 leerlingen bereikt. De huidige computers van het educatiecentrum worden verplaatst naar een nabijgelegen school en worden bestemd voor onderwijs aan maximaal 150 scholieren van 16-18 jaar. We kunnen daarmee het totaal op 300 studenten per jaar brengen. TransCape en het bedrijf dat het programma beschikbaar stelt, Mediaworks, zullen het proces van integratie begeleiden.

7 januari [Simone] We zijn  het jaar hier erg hoopvol begonnen: we hebben vier nieuwe stafleden mogen verwelkomen, die hier allemaal een jaar 'community service' doen, dat is verplicht na het afronden van een studie in de zorg. Het gaat om een dokter, een fysiotherapeut, een ergotherapeute en een apotheker. Dat betekent dat de revalidatie-afdeling die eerst uit 1 assistente bestond, nu dus verdrievoudigd is en echt wat kan gaan betekenen voor de patienten. En we hebben nu wel twee apothekers, waarvan degene die nu net begonnen is, heel veel ervaring heeft met het verspreiden van aidsremmers naar de klinieken...We hebben vandaag gelijk een vergadering gehad, waar ook Caroline vd Werff bij was; zij wil als dokter-vrijwilliger ook gaan helpen bij het beschikbaar maken van aidsremmers in de klinieken! We willen vanaf februari hiermee gaan beginnen. Verder hebben we besloten het maximum aantal van 10 nieuwe patienten per week los te gaan laten, omdat dit vanwege de slechte bezetting van de apotheek ingevoerd was, maar dat is nu dus opgelost! Weg met de wachtlijsten!!!!

05 januari [Arjan] Een greep uit het leven; Ik heb een bezoek aan een nieuwe thuiszorg organisatie opgenomen in audio. Het gaat om 30 vrouwen die besloten hebben om voor hun dorp te zorgen op gebied van gezondheid. Ze noemen zich Philisa wat "To Be Well" of "To Be Alive" betekent. Ik help hen om de boel te organiseren. De bijeenkomst duurt een uur en gaat over allerlei zaken. Voel vrij op het te podcasten!

31 december [Simone] De oliebollen en appelflappen zijn klaar! Ze zien er niet uit, maar smaken wel lekker! Alle Nederlanders op het terrein zijn al op de lucht afgekomen en hebben ze gekeurd! Leon en Menno hebben gisteravond alvast wat vuurwerk afgestoken met grote vriend Stefan en zijn vader Bert. Dat vonden ze prachtig natuurlijk! Met oudejaarsnacht zelf gebeurt hier meestal niet veel, maar op Nieuwjaarsdag gaat bijna iedereen naar het strand voor een nieuwjaarsduik - bij wat betere temperaturen dan in Nederland!

24 december [Arjan] Er was paniek in de mankosi gemeenschap. Projectleiders Kathryn Nurse (Educatie) en Bert Koning (WCT) spraken met elkaar er over. Het gaat over een vrouw die ze beide kennen. Ze heeft Tuberculose en AIDS. Bert is licht paniekerig; " Ze gaat dood dat zie je aan haar" Kathryn antwoorde wanhopig: "Ja maar ik heb alles gedaan wat mogelijk is; ik heb haar meerdere keren naar de kliniek en het ziekenhuis gebracht. In de Philani kliniek is de voorlichting slecht en zijn de medicijnen niet op voorraad en in het ziekenhuis is het zo druk dat ze soms besluit vroegtijdig weg te gaan omdat ze anders niet voor het donker thuis is!". Gisteren is de vrouw overleden. Voor mijn gevoel is ze niet aan AIDS of Tuberculose overleden maar door gebrek aan voldoende medicatie, bureaucratie en door gebrek aan voldoende kennis. 

23 december [Arjan] Afgelopen week hebben we een nieuwe project voorstel ingediend bij SURADEC voor een landbouwproject in het Mankosi gebied. SURADEC is een Europees gestoelde instantie die ontwikkeling op het platteland mogelijk maakt. De kracht van het voorstel is dat de Mankosi gemeenschap de hoofdverantwoordelijke wordt. Na meer dan vier jaar is dan eindelijk het moment dat dit punt organisatorisch bereikt wordt.

19 december [Arjan] Vandaag hebben we Menno zijn verjaardag gevierd. Stefan was van de partij om een puzzeltocht te lopen die Simone had uitgezet over de compound. Het eindigde in de tuin waar kerstballen waren verstopt. Ook lag er een misterieuze sleutel bij. Uiteindelijk paste de sleutel op hun eigen kamerdeur waar een kerstboom stond met kadootjes. Terwijl de ballen in de boom werden gehangen door Leon en Stefan mocht Menno zijn kadootjes uitpakken. Er kwamen ook nog wat mamma's op bezoek die de taarten wilden proeven. Al met al een leuke dag voor ons gezinnetje.

18 december [Arjan] Gisteren kregen we te horen dat Darryl tijdens zijn vakantie in Mozambique om het leven is gekomen. Hij werd tijdens een duik aangevallen door een haai. Een reddingsboot kon hem nog uit het water halen maar de verwondingen aan zijn benen waren zo erg dat hij nog op de boot overleed. Wij kennnen Darryl van Mdumbi Backpackers waar hij tot 2006 kok in het restaurant werkte.

12 december [Arjan] Ik heb al eens eerder iets geschreven over mijn activiteiten in andere districten. We hebben in de afgelopen jaren enkele malen overleg gehad met nabij gelegen ziekenhuizen Zithulele en Madwaleni. Op hun sites kun je prachtig zien hoe onze activiteiten vergelijkbaar zijn. Madwaleni is, metname voor Simone, een voorbeeld geweest op gebied van de introductie van aidsremmers in een platteland ziekenhuis. Het beginsel van de supportgroep komt daar ook vandaan. Zithulele heeft nu juist weer veel geleerd van Canzibe's activiteiten. Maar toch gaat ieder zijn eigen weg en heeft zijn eigen oplossingsgerichte manier. Als je op zoek bent naar een meerdere ziekenhuis dan kan je ook een lijst bekijken van Rural Health Initiative of de site van de Rural Doctors Association of Southern Africa.

11 december [Simone] De 'feestmaand' December is weer begonnen.......afgelopen nacht kon ik een aantal malen mijn bed uit: voor een man die in zijn rug was gestoken en nu aan 1 been verlamd was...... voor een man die door zijn vrouw met een baksteen op zijn hoofd flink bewerkt was, en als klap op de vuurpijl een vrouw die door haar man in de borst en buik werd geschoten....Ik heb haar gestabiliseerd voor zover dat mogelijk was zonder zuurstof en zonder bloedtransfusie, en snel naar Umtata doorgestuurd.... Verder kreeg Nosipho, een van onze 'nannies' maandag het bericht dat haar 16-jarige broertje was doodgestoken... onvoorstelbaar voor ons maar hier helaas aan de orde van de dag, zeker in deze 'feestmaand'...... ik zal toch blij zijn als die weer voorbij is!

10 december [Arjan] Het nieuwe jaarverslag is uit. Bekijk het hier. Dankzij Bert Koning is het uiterlijk in ieder geval bijzonder mooi geworden. Dit keer was het een hele opgave omdat het steeds complexer wordt om alles goed te documenteren. De project coordinatoren komen steeds vaker in de dorpen, zien meer en schrijven meer op. Was het voorheen een a4-tje per jaar, nu worden naar sommige sponsors hele verslagen en evaluaties opgestuurd. Het budget voor volgend jaar is nog niet bekend gemaakt en dat heeft als reden dat er nog te veel onzekerheden zijn. We staan op het punt van een omslag in de organisatie. Mijn functie is van 'klusjesman' uitgegroeid tot dagelijks bestuurder, voorzitter en project manager en vraagt om opsplitsing. Er zullen meer mensen full-time nodig zijn tegen een vergoeding. Aan de andere kant willen we ook mensen de gelegenheid geven ervaring op te doen. Financieel krijgen we steeds meer ruimte en mogelijkheden. Pieken volgen elkaar steeds sneller op. Dankzij Comic Relief mocht ik deze week een nieuwe echo apparaat kopen voor Canzibe Hospital. We hopen volgend jaar de beelden, voor zowel uit- als inwendig onderzoek, te gaan bekijken op een kleurenmonitor, en de plaatjes uit te kunnen printen of zelfs op DVD te kunnen branden!

Al met al een prachtig resultaat die dankzij vele lezers van deze site mogelijk zijn gemaakt. Namens de lokale gemeenschappen een hartelijk dank voor jullie vertrouwen in de medemens.

8 december [Arjan] Vandaag verwijs ik met alle plezier naar een nieuwe organisatie genaamd Kwasa. Robert Verboon, de voorzitter van Kwasa ken ik al sinds een jaar of 15 via mijn  Pijnackerse sportvereniging. Zijn enthousiasme is aanstekelijk voor mensen om hem heen. Wij, en het bestuur van TransCape, zijn erg blij met het nieuwe Nederlandse initiatief en hopen op een lange relatie. Bekijk  hun site hier.

6 december [Arjan] Nieuwe familie foto's op de website.

5 december [Arjan] Afgelopen twee jaar hebben vier Nederlandse vrouwelijke dokters in Canzibe gewerkt. Een prominente meerderheid naast (gemiddeld) twee mannelijke collegae. Deze week is de laatste week hier van Caroline van der Werff, die hier op vrijwillige basis werkte. Ze gaat terug naar Nederland. Erg jammer. Ik had eigenlijk graag nog een foto gehad met de overvolle gangen vol zwarte gezichten met de vier blanke gezichten bij de deur van hun behandelkamer, om deze unieke situatie te vereeuwigen. Gelukkig wordt het team wel versterkt met een (part-time) zwarte, vrouwelijke dokter.

4 december. [Arjan] 1 december wereld AIDS dag totaal vergeten. Ik hou het er maar op dat het bij ons elke dag AIDS dag is. We concentreren ons op lokale gebeurtenissen. Wat de wereld er over denkt doet er even niet toe. We maken nog steed elke dag progressie. Een nieuwe accomodatie voor vrijwilligers is bijna klaar. Door verdubbeling van transportkosten en de enorme vraag naar cement gaf ik ipv R18,000 nu R33,000 uit. Dat hakt in. Het vervelende is dat ik maar maximaal 20 zakken cement tegelijk kan krijgen. Ik maak ook al bijna een jaar een soort kredietcrisis mee. Ik rij soms alleen naar de stad om bankbiljetten bij de bank (en cement) op te halen. Het is niet aan te slepen. Ik probeer  zoveel mogelijk salarissen via de bank te betalen en bouwmateriaal via de rekeningen te laten lopen. Dat lukt niet altijd en ga ik soms dus met tienduizenden randen over straat. Niet echt veilig dus. 

30 november [Simone] Na een heerlijke drie weken met opa en oma van der Sar, is er alweer een hoogtepunt voor Leon en Menno in aantocht: het Sinterklaasfeest! Helaas kan de Sint zelf niet hier naartoe komen, maar er is wel een Zwarte Piet die de kadootjes komt brengen! Gisteravond mochten de schoenen gezet worden, en hebben de jongens braaf voor de schoorsteen 'Sinterklaas Kapoentje' staan zingen, heel aarzelend, gevolgd door een uitbundig, uit volle borst gezongen 'Nkosi sikelele Afrika'! En het werkte, want 's ochtends lagen er kadootjes en wat lekkers (kleine pakjes tijgervlokken!) in de schoenen! Binnenkort mogen ze hem nog een keer zetten, dan gaan ze hun laarzen tevoorschijn halen, en moet er voor vriendje Sazi ook een schoen/laars/sandaal gezet worden!

24 november. [Arjan] Ik ben vorige week op een rechte weg tussen Durban en Port Shepstone mijn linker voorwiel verloren bij 120km/h. Een moment waarbij je even stil staat in welke omstandigheden we leven. Er wordt veel van je gevraagd persoonlijk, fysiek, mentaal. Ook het materiaal wat je gebruikt zijn aan die zelfde omstandigheden onderworpen. Computers, telefoons, gereedschap en dus ook de auto. Het roest, slijt hard of worden gewoon metaal moe. Simone zat met mijn vader in de andere auto terwijl ik met mijn moeder en onze vier kinderen in gezinsauto reed. Ik kan vele andere momenten bedenken waar het 'even' niet uit zou komen om een wiel te verliezen. Nu kon ik rustig de auto laten uitrijden. Ik zat wel even raar te kijken toe het wiel ons inhaalde.

5 november [Simone] Tom en Kristel zijn vandaag alweer een half jaar oud - de tijd vliegt! Ze groeien allebei goed en worden steeds gezelliger. Sinds kort gaan ze allebei in hun kinderstoel mee aan tafel, erg leuk! Zie verder onder 'Vier handen vol!' .

Het werk in de ARV-unit draait ook goed, inmiddels hebben we meer dan 600 mensen op behandeling en dat aantal stijgt nu snel doordat we de wachtlijst proberen weg te werken; sinds 1 oktober hebben we weer een ziekenhuis-apotheker dus hebben we weer iets meer capaciteit. Vandaag heb ik weer tien nieuwe patienten op behandeling gestart, waaronder 3 kinderen. Morgen is weer de maandelijkse terugkomdag voor de kinderen, dan doe ik mijn spreekuur terwijl de kinderen buiten lekker aan het zingen en spelen zijn! Voor Leon en Menno is het morgen ook feest, want 's ochtends mogen ze mee opa en oma van der Sar van het vliegveld halen!

1 november [Arjan] Masibule's is opgenomen in groep van Positive Heroes! Lees zijn verhaal, geschreven door Alice Clarfelt, op hun site. Intussen is er een tweede thuiszorg organisatie opgericht in een nabijgelegen dorpje. 20 vrouwen zijn bijeen gekomen en hebben gezegd dat het niet langer zo door kan gaan. In het dorpje is binnen twee maanden al het vier jonge meisje verkracht. Volgens zeggen door dezelfde dader. De politie wil de verkrachtingen niet komen onderzoeken omdat het gebied te afgelegen is en ze geen reserve band voor hun auto hebben. Ik volg het proces al een aantal maanden op de voet. We hebben voorlichters het dorpje ingestuurd die kennis hebben van het mobiliseren van gemeenschappen. Er zijn voorlichtingsdagen gehouden over (huiselijk) geweld, mensenrechten en uiteraard HIV/AIDS. Voor jong en oud. Telkens sta ik versteld over wat voorlichting en onderwijs een enorme impact kunnen hebben op een gemeenschap. In plaats mensen precies te vertellen wat ze moeten doen en passief worden, gebruiken we onderwijs en voorlichting om gemeenschappelijke mobilisatie te ontketenen. Vaak met het gewenste resultaat.

13 oktober [Arjan] Het regenseizoen is begonnen en tussen de buien door loopt de temperatuur op tot boven de 30graden. Na een erg koude winter was ik bijna vergeten dat we in Zuid-Afrika wonen.

5 oktober [Arjan] Onlangs luisterde ik samen met dominee Stadler van Canzibe Mission naar de grappige preek van Otto Koning genaamd de 'Pineapple Story'. Een verhaal over de evangelist en zijn strijd met God. Ik klaagde bij Willie dat mijn ananas uit de tuin gestolen werd. Ik heb er meer dan 200 staan maar als er een bijna een rijp is vind ik alleen nog een kruin terug.

Het is de tweede keer dat het ziekenhuis geen voedsel voor de patienten heeft. Dit keer hebben we moeite om hen te helpen omdat het een administratief probleem is. We zien die graag eerst opgelost voordat we weer ingrijpen.

02 oktober [Arjan] Oktober alweer. Vandaag kreeg ik het bericht dat marathonloper Masibulele in het team van 'Positive Heroes' wordt opgenomen. Masibulele is een bijzonder sterke persoonlijkheid en een echte held. Hij gaat samen met Evelina Tshabalala marathons lopen. Hoofdsponor van dit team is Nike. Je zult nog meer van ze horen.

Binnenkort verschijnt er een fotoboek over de activiteiten van TransCape. Het is gemaakt door het echtpaar Karin en Matt. Ik mocht al enkele pagina's bekijken en ben erg onder de indruk van het resultaat.

24 sept [Simone] Sinds kort is hier in Zuid-Afrika (eindelijk) een nieuw beleid geintroduceerd om HIV-overdracht van moeder op kind te voorkomen tijdens zwangerschap en bevalling. Voorheen nam de zwangere vrouw als de bevalling begon 1 tablet met een aidsremmer in, en de baby kreeg eenmalig siroop toegediend. Nu is de bedoeling dat de HIV-positieve zwangeren daarnaast al vanaf 6 maanden zwangerschap twee maal per dag een (andere) aidsremmer slikken, en de baby krijgt de siroop voor een periode van 1 tot 4 weken. We zijn nu bezig dit in het ziekenhuis in te voeren, de klinieken zullen later volgen (maar hopelijk wel snel!). Het is leuk om weer iets nieuws toe te kunnen voegen, en hopelijk gaat het echt zorgen voor minder HIV-besmette kinderen!

Gisteren was er een jong echtpaar bij me op het spreekuur; beiden heb ik ongeveer een jaar geleden op aidsremmers gestart. Ze vielen toen al op omdat ze bijna altijd samen kwamen, iets dat hier niet vanzelfsprekend is. De vrouw was toen heel ziek, ze had tuberculose. Toen ze voor het eerst bij me kwamen, hadden ze een baby bij zich, een jongetje 'Njongo'. Helaas bleek hij ook HIV-positief, maar hij was verder heel gezond en hoefde nog niet aan de aidsremmers te beginnen. Op een dag kwam de vrouw zonder Njongo aan..... hij bleek plotseling te zijn overleden, waarschijnlijk aan een longontsteking. Doordat ze zo ver van het ziekenhuis wonen, kregen ze niet op tijd de juiste behandeling voor hem..... Nu zat het stel dus weer bij me, allebei op het oog kerngezond, de aidsremmers sloegen bij beiden perfect aan. De vrouw vraagt nu om haar medicijnen aan te passen, want ze zouden graag opniew willen proberen een kind te krijgen en de medicijnen die ze nu slikt kunnen schadelijk zijn in een zwangerschap.... natuurlijk doe ik dat voor haar. Zoiets roept natuurlijk wel een dubbel gevoel op: je wenst eigenlijk geen enkel kind twee HIV-positieve ouders toe...... maar toch, dit liefdevolle stel dat samen al zoveel heeft meegemaakt, die gun ik toch ook echt wel weer wat nieuw geluk! Stiekem hoop ik dat het ze lukt en dat ze op de aidsremmers nog wel meer dan 20 jaar goed vooruit kunnen!

14 sept [Arjan] Tja! Niet ver bij ons vandaan (200km) ligt het plaatsje Lusikisiki. Ooit bekend als het beste hiv behandelcentrum op het platteland in Afrika. In 2005 plots verlaten door MSF en overgenomen door de overheid. Nu in handen van Treatment Action Campaign. Om te begrijpen wat er in dat gebied gebeurt, raad ik aan het boek 'Threeletter plague' van Jonny Steinberg te lezen. Het mooie is dat het vanuit het oog van de lokale bevolking geschreven is.

6 sept [Arjan] Nadat de film van Avelile en Annie Lennox meer dan 1Miljoen pond heeft opgeleverd voor de organisatie 46664 van Nelson Mandela mogen wij nu ook officeel onze foto's vrijgeven over Avelile. Hier de eerst film gemaakt door Simone in juni 2007 toen Avelile opgenomen werd. Simone nam destijds het risico om toch met ARV's te beginnen. Ondanks dat ze al te zwak was om de dip in de beginfase op te kunnen vangen. De meeste volwassenen redden het dan niet. Maar door haar extreme doorzetitngsvermogen redde zij het toch!

29 aug [Simone] Dit weekend heb ik weer mijn eerste weekenddienst...... tot nu toe is het gelukkig vrij rustig, al staan er wel veel zwangeren op het punt van bevallen, dus dat kan leuk worden! Het is namelijk bijna september, hier de meest beruchte maand op de verloskamer: 9 maanden na december: de maand waarin de werkende mannen vanuit Johannesburg, Kaapstad enzovoorts naar 'huis' in de Transkei komen. En daarbij hun sporen achterlaten....Het geboorte-aantal is in september meestal het dubbele van de andere maanden!

Verder werd ik gisteren leuk verrast doordat er ineens een klein lachend grietje met bolle wangen voor me stond in de OPD: en dat was Avelile, het meisje van 9 dat we ruim een jaar geleden eigenlijk al bijna hadden opgegeven....maar met aidsremmers, tuberculose-medicijnen en een ongelooflijke wilskracht is ze er toch doorheengekomen! Ze blijft wel ontzettend klein: ze is 9 jaar, maar is nog steeds kleiner en lichter dan onze Menno (van nog geen 3)! Daartegenover heb ik gisteren juist 1 van 'mijn' andere kinderen verloren: Esakhe, een meisje van elf jaar. Sinds ruim een half jaar slikte ze aidsremmers, wat aanvankelijk goed ging. Maar maandag kwam ze met haar oma in mijn spreekkamer: ze had verschijnselen van hersenvliesontsteking. Bij doorvragen bleek ze haar aidsremmers al een tijdje niet meer goed in te nemen: haar oma gaf ze wel, maar ze verstopte de medicijnen in haar wangzak en spuugde ze dan later uit. Waarom ze dat deed werd niet duidelijk, ze ontkende problemen met de medicijnen te hebben. Helaas ging ze ondanks behandeling heel hard achteruit, waarna ze donderdagochtend overleed..........Natuurlijk heb ik me afgevraagd wat we anders hadden kunnen doen maar ik weet het niet goed....Ik ben wel blij dat we sinds een paar maanden een support-groep voor kinderen hebben, waar ze hun problemen kunnen bespreken. Al zal dat wel moeilijk voor ze zijn, want het is hier gebruikelijk je problemen 'onder de mat te schuiven' en zeker niet om er over te praten met elkaar. De schone schijn ophouden, en intussen profiteert het HIV-virus ervan....

28 [Arjan] Gisteren naar het Zithulele ziekenhuis in Coffeebay geweest. Ze hebben daar een vergelijkbare organisatie als TransCape maar dan de naam Jabulani. Ze zijn nog maar net begonnen en ik help ze op weg. Dit maal voor mijn eigen ICT bedrijf om te bekijken hoe ik hen kan helpen met een draadloos netwerk op te zetten. Op de terug weg vond ik tot mijn verrassing in Coffee Bay een koffie boerderij met eigen gebrande en gemalen koffie. Daar kon ik Simone wel gelukkig mee maken! De enige echte Coffee Bay Coffee, met Wild Coast aroma!

20 aug [Arjan] Karin en Matt zijn bij ons. Ze zijn vanf juni in Mdumbi geweest maar nu komen ze mij uit de brand helpen. Ze zijn opgeleid met de studie 'International Development'. Matt gaat een foto/textboek samenstellen met de opdracht 'As You Are'. Over mensen die in aanraking zijn gekomen met TransCape en wat dat voor hen betekende. Een eigen idee van fotograaf Matt. Hij heeft er al eens meerdere boeken gemaakt over andere organisaties in andere landen. Karin gaat projectvoorstellen schrijven voor kleine initiatieven uit de omliggende dorpen. Ik wil dat graag en zie daar meer mogelijkheden in om TransCape tot zijn recht te laten komen. We hebben zoveel kennis en kunde in huis! Ik wil deze kennis graag overbrengen en daarvoor moeten deze mensen hun eigen verhaal kunnen vertellen. Met een eigen gezicht. TransCape zorgt dan voor de communicatie naar de buitenwereld naar mensen zoals jullie.

19 aug [Simone] Er is geen eten meer in het ziekenhuis......ja, echt! Door een nieuw bestelsysteem voor de overheidsziekenhuizen van onze provincie, kan het ziekenhuis momenteel geen eten kopen. De schoonheidsfoutjes moeten er nog even uit zullen we maar zeggen....Na het hele weekend al geimproviseerd te hebben en zelfs uit eigen zak eten voor de patienten te hebben betaald, klopte het ziekenhuismanagement vanochtend bij Transcape (Arjan) aan voor hulp. Gelukkig kon hij snel regelen dat er 10.000 rand (kleine1000 euro) beschikbaar werd gesteld; er was nog wat over van het potje dat Caroline vd Werff had geworven. Dankzij Pijnackerse bijdragen kunnen de ongeveer 100 patienten gelukkig voor een week weer eten! Nu maar hopen dat het probleem snel wordt opgelost.....!

[Arjan] Ik word heen en weer geslingerd door verschillende gesprekken die ik vandaag had. Het tekort aan eten voor 100 patienten in het Canzibe ziekenhuis, en op Mdumbi het gesprek met top fotograaf Pieter Hugo (World Press Photo 2005) en het gesprek over 'de vliegende meubelmakers'. Bij het eerste gesprek ontstaat de vraag; "Wat gaat het ons kosten om 100 patienten voor een week aan eten te voorzien zodat ze niet sterven van de honger?". Bij het tweede gesprek gaat het over; "Hoe zou je de stad Mthatha in 1 woord kunnen omschrijven". Bij meubelmaker Thomas komt de vraag op; "Hoeveel banen kunnen we creeren met een meubelmakerij?". Soms denk ik aan mijn 'vorige' leven. Korfbal? Gebouwenautomatisering? Aan het einde van de dag komt het besef dat er niets is dat enig realistisch perspectief geeft op de huidige ruimte waarin ik mij manoeuvreer.

17 aug [Arjan] Afgelopen week hadden we een workshop van de 'Small Project Foundation' om er achter te komen wat de mensen uit dit district willen om de problematiek rondom hiv te bestrijden op 'community level'. Een zeer goede bijeenkomst die veel helderheid gaf. De komende maanden werken we aan de implementatie van wat er gewenst is.

5x Marathons en 1x Comarades (90km) in de afgelopen 3 jaar en sinds 2 twee jaar lid van HIV supportgroep. Het levende bewijs dat HIV gezien moet worden als een chronische ziekte als elk andere. Hij loopt elke dag van Buntingville (heuvel op) naar Umtata en terug. Ongeveer 35km per dag. Voor elke marathon zoekt hij sponsors zodat hij de reis in ZA kan betalen. Wie helpt deze indrukwekkende man?

11 aug [Simone] Zie onder 'Werk Simone' voor mijn ervaringen in m'n eerste week terug aan het werk!

10 Aug [Arjan] Op 20 mei schreef ik een aanbeveling op deze site voor het boek 'Afrika is besmettelijk' van Steven vd Vijver. In dat stuk meldde ik dat het de moeite waard is om over ervaringen te lezen van een dokter die in Afrika werkt. Nu krijgt het boek kritiek van een dokter die nog al wat langer in Afrika werkt en gewerkt heeft. In het Medisch Tijdschrift voor Tropengeneeskundigen (juli 2008-nr4) wordt door dokter Borgstein vooral gewezen op de hoogdraverij van de SvdV. Ten eerste moet hij niet denken dat je na negen maanden al weet hoe heel Afrika in elkaar zit. Ten tweede staan er medisch onwaarheden in en ten derde wordt de hele afrikaanse cultuur wel heel simplistisch uitgelegd. Toch beveel ik het boek 'Afrika is besmettelijk' nog steeds aan om te lezen. Met nog steeds dezelfde reden; lees het omdat het over de ervaringen van een tropendokter gaat. (Helaas kan ik niet naar het artikel op http://www.nvtg.org/ verwijzen omdat ze inmiddels een jaar achterlopen met webpublicaties.)

6 August [Arjan] Voor het eerst ervaren we een snel vertrek van een vrijwilligster die drie maanden voor het Mdumbi Educatie Centrum zou gaan werken. Helaas voor beide partijen een teleurstellende ervaring. We zijn een kleine organisatie met momenteel 12 betaalde krachten en rond de 350 vrijwilligers. Waarvan rond de tien personen van buiten Zuid-Afrika. Vaak ervaren we de frustratie van nieuwkomers die moeite hebben zich aan te passen. Daarvan staat in de 'frustratie top 5' wel 'het aanpassen aan het werktempo' op nummer 1. Gerelateerd aan de eerste plek is nummer twee; 'het gevoel afhankelijk te zijn van anderen'. Een nummer drie is, denk ik,  "Machteloosheid". Ik hoop in het vervolg toch onze gasten daar nog beter op voor te kunnen bereiden.

4 august. [Arjan] We moesten met Kristel naar Umtata Ziekenhuis om met een echo appraat te kijken of haar heup zich goed ontwikkelde. Dat is in Nederland een standaard procedure bij kinderen die in stuitligging zijn geboren. Hier was het voor het eerst in 15 jaar dat een kinderarts een dergelijk onderzoek op zo'n jong kind mocht uitvoeren. Zelfs de professor radiologie kwam ook even kijken. Tijdens het bezoek aan het ziekenhuis kruisten twee werelden zich. Kristel die in een ruime auto met Maxi-Cosi aankwam op de pakeerplaats. En de man die gelijktijdig aankwam en van achter uit een pick-up op de grond werd neergelegd. Het kostte ons was tijd om Kristel uit haar veilige omgeving te halen terwijl verpleging op zoek ging naar een brandcard op wielen. De man lag voor onze auto op de grond, was zeer mager en had ingevallen oogkassen. Kristel werd wakker en glimlachte naar me. De verpleging was terug en had wat transport gevonden. Wij allen twijfelden nog aan de man zijn bestaan. De verpleegster trok haar rubber handschoenen aan en testte met haar voet of de man inmiddels niet was overleden. Ik zocht een manier op Kristel uit de koude wind en de felle zon te houden. Tot onze verbazing kwam er leven in het skelet, niet veel, maar net genoeg om, half kotsend, een hoest te produceren. We controleerden of de auto veilig en goed afgesloten was en liepen het ziekenhuis in. Intussen probeerde de verpleging met moeite, en onnozel, de man op de brancard te krijgen. Kristel werd vlot geholpen en de vriendelijke dokter maakte een uitdraai van de echo van beide heupgewrichten. Hij vertelde ons dat alles er goed uit zag en opgewekt liepen we het ziekenhuis uit. De man lag nog steeds bij de ingang op de brancard. Nu verlaten en met een doek over zijn hoofd. Gelukkig, wij hoeven ons geen zorgen te maken.

31 juli [Simone] Zie onder 'Vier Handen Vol !' voor een stukje over de kinderen!

30 juli [Arjan] Op mijn verjaardag had ik niet zo de behoefte om er over te schrijven maar nu ik vandaag de krant gelezen heb komt er een enorm gevoel van teleurstelling in me op. Simone en ik hebben daar over gesproken en nagedacht. Ten eerst lazen we het stuk over moorden in deze regio. In de South African Medical Journal was te lezen dat in de afgelopen 12 jaar gemiddeld 465 per moorden per jaar in een gebied van 400.000 mensen worden gepleegd. Dat is 75% meer dan het gevaarlijskte land ter wereld (Colombia). Nu we hier langer wonen kunnen we dat ook wel bevestigen. Onder andere geestelijken (priesters & zusters), verpleegsters, doktors en schoonmakers werden om ons heen vermoord. Voornamelijk vanwege het (schamele) maandloon dat ze die dag hadden ontvangen. Het bewijs dat in armoede het leven weinig waard is volgens de onderzoeker. Daarnaast komt er vandaag een artikel in de lokale krant (Daily Dispatch) over de situatie in de gevangenis in Umtata; de stad waar wij onze boodschappen halen. In een cel waar tijdelijk 15 gevangen in voorarrest opgesloten horen te zitten worden maandenlang meer dan 300 gevangen vast gehouden. Op 19 juni (hieronder) meldde ik dat er daar iemand onterecht al een jaar vastzit. Hoe kan deze man ooit zijn vrouw nog recht in de ogen kijken nadat hij daar tussen heeft gezeten? Schande, diepe, diepe schande.

29 juli [Arjan] Vandaag wil ik mijn helden in het zonnetje zetten. Zij verdienen de eer en de aandacht. Wat denk (lees) je van Mark Blaylock en Colin Pfaff. Zij hebben de moed om op te staan voor rechten van AIDS patienten. Ze worden daar wel voor publiekelijk aangevallen door een slap aftreksel van wat er van de ANC is overgebleven. Lees het artikel dan weet u hoe er naar ons gekeken wordt in het diepe, donkere Zuid-Afrika. Gastarbeiders zijn welkom maar verwacht vooral niet dat je met open armen ontvangen wordt...

27 juli [Arjan] Fotograaf Angus Maresch is op Mdumbi aangekomen en heeft zo zijn kijk op de omgeving. Prachtig. Over de hele wereld fotografeerde hij op beroemde plaatsen. Daar hoort dus nu ook Mdumbi bij..

23 juli [Arjan] Daar zit je dan. Tegenover de hoogst verantwoordelijke van de Zuid-Afrikaanse uitkeringsinstantie. Ik moet zeggen dat het meeviel. Ik vroeg me vooral af of de 'cases' wel sterk genoeg waren. Ondanks dat uit alle hoeken gemeld werd dat het goed zat. Ik had samen met Alice Clarfelt de zaken doorgenomen en een aantal gedelegeerden uit de communities gevraagd ieder een zaak voor te dragen met elk een ander onderwerp. Zo ging de ene zaak over het wegsturen van mensen die niet de juiste papieren of handtekeningen bij zich hadden zonder dat er duidelijkheid werd verschaft wat er mis was. Verder was er een zaak over corrupte raadsleden, over misverstanden wanneer je nu een uitkering krijgt en over de manier waarop TransCape werd benaderd door de mensen van het locale kantoor. Ze waren erg blij met deze uiteenzetting en vertelden ons wat ze er aan gingen doen. Ten eerste wordt het toekennen van uitkeringen bij de raadsleden weggehaald omdat het geen politieke aangelegenheid mag zijn.Ten tweede zal er via de hiv/aids supportgroupen en de thuiszorgorganisaties helderheid gegeven worden over de regels rondom de uitkeringen. Ten derde zal de communicatie voortaan beter verlopen via het districtskantoor. Daarbij werd verteld dat de heren dezelfde ochtend het betreffende kantoor hadden bezocht en dat zij daar een aantal zaken hadden rechtgezet. Binnen twee weken krijgen we een update over de gang van zaken. Zo niet dan mogen we hem direct bellen. Einde vergadering.

Morgen komt een delegatie van de organisatie VSA uit Nieuw Zeeland op bezoek. We hebben de voorkeur uitgesproken om vrijwilligers met Engels als moedertaal aan te trekken. Deze organisatie kan vrijwilligers bieden die op hun kosten en langdurig (twee jaar) de dorpen helpen te ontwikkelen. De bezoekers willen bekijken of TransCape een waardige partner is om een goede relatie mee te kunnen opbouwen. Uiteraard blijft er nog ruimte bestaan voor vrijwilligers die voor een kortere periode willen komen helpen.

22 juli [Arjan] Namens TransCape staat er morgen een ontmoeting met de SASSA op de agenda. SASSA is de overheidsinstantie die de uitkeringen verstrekt zoals pensioen, kinderbijslag, wees uitkering en gehandicapten (disabled) uitkering. We hebben een botsing gehad met een lokaal district bureau. We vinden dat ze selectief de uitkeringen verstrekten waarbij mensen die 'vriendjes' zijn van lokale officials een voorkeursbehandeling krijgen. De overige mensen worden van het kastje naar de muur gestuurd. Vooral mensen met HIV/AIDS en weeskinderen hebben vaak het nakijken. Dit viel natuurlijk slecht. Volgens een rechtenorganisatie LRC blijken genoeg bewijs te hebben. De district officials riepen nare dingen; Bijvoorbeeld dat mens met HIV/AIDS alleen maar een uitkering willen hebben om hun doodskist te kunnen betalen. Toen knapte er bij mij iets. W hebben een journalist van een provinciale krant er bij gehaald en die belde doodleuk de SASSA's CEO in Johannesburg op een vroeg om commentaar. Binnen een dag hing de CEO aan de lijn. Hij wilde graag alle 'cases' zien en bespreken en of hij morgen langs kan komen. Kijk; nu zijn we waar we wezen moeten. Vandaag hing het halve kantoor van de SASSA aan de telefoon en wilde van alles en nog wat over de 'cases' weten maar we weigeren elk commentaar. Die graven zich nu in (zonder kist) vermoed ik. We hebben zes hiv patienten uitgenodigd die met heldere bewijzen kunnen aantonen dat ze tegen gewerkt worden. Namens TransCape eis ik, om te beginnen, het ontslag van 'Senior Manager disability Grants' Dr Loque vanwege de uitspraak over de doodskist. Ik ben benieuwd hoe het gesprek morgen zal verlopen.

21 juli [Arjan] Vandaag vergeten te melden dat Johann en Hyman op de lokale tv waren. Ze vertelde over het werk van Mdumbi en TransCape. Onder andere ook met interviews van mensen uit de dorpen hier. Leuk om te zien. Ik was in Nederland toen het opgenomen werd.

16 juli [Arjan] Er is een artikel over Canzibe, TransCape en TAC geplaatst in het blad 'Equal' van TAC. Het artikel heet 'Lusikisiki Update' (blz32)

11 juli [Simone] We zijn alweer helemaal gewend! Arjan zit alweer volop in het werk (veel overleggen) en ik heb met onze hulp Nosiseko ook al een aardige routine opgebouwd.

Omdat veel mensen benieuwd zijn naar onzr reiservaringen van vorige week, heb ik een verslag geschreven, en het onder het kopje 'Leon, Menno Tom & Kristel' geplaatst. Het is meegevallen maar ik ben toch blij dat we het voorlopig niet nog eens hoeven doen!!

4 juli [Arjan] Kort bericht: We zijn veilig en in goede gezondheid aangekomen. Ik vergat wel Kristel bij de douane mee te nemen en Simone liet ergens de koffer met laptop staan. Gelukkig waren er genoeg mensen om ons heen die ons snel attendeerden op dit kostbaar bezit! We waren wel moe bij aankomst. Het hele verhaal komt later nog wel op de site. Tot horens!

1 juli [Arjan] Eindelijk is het dan zo ver. De terugreis gaat beginnen. Een geslaagde periode achter de rug. Twee lieve kinderen er bij en tijd voor onze vrienden en familie gehad. Achteraf is het altijd toch weer te snel gegaan. Een nieuwe uitdaging staat voor ons. Nieuwe investeringen, nieuwe bouwprojecten, nieuwe projecten en lopende projecten hebben hun, verdiende, aandacht hier in Nederland gekregen. In bijvoorbeeld Sliedrecht, Utrecht, Rouveen, en Hardewijk zag ik weer nieuwe gezichten die belangstellend luisterden naar het verhaal over TransCape. Naast het grote concert van Nelson Mandela, afgelopen week, halen we inmiddels ook de nationale televisie in Zuid-Afrika met de projecten. En in mijn ogen is het eigenlijk heel eenvoudig wat we doen. We stellen de lokale bevolking verantwoordelijk voor hun problematiek, bieden oplossingen aan en laten ze het zelf uitvoeren. Hierdoor creeer je verantwoordelijkheidsgevoel en betrokkenheid. Maar ze zijn vooral trots op wat ze zelf kunnen en gedaan hebben. Hierbij zijn wij slechts een tussenschakel en boodschapper!

28 juni [Arjan] Gisteravond was Avelile op tv tijdens de verjaardagsconcert voor Nelson Mandela in London. Het concert werd ook live uitgezonden op Nederland 3. Vele miljoenen mensen zagen haar toen Annie Lennox haar bezocht in ons ziekenhuis in Canzibe. Terecht krijgt het bijzondere meisje de plaats en aandacht. Het patientje van Simone belande op de rand van de dood maar wist zich met optimisme er door heen te vechten.We realiseerden ons dat als wij ons niet hard hadden gemaakt om de aidsremmers in Canzibe te krijgen, ze het zeker niet gered zou hebben! Prachtig om dat zo hier in Nederland op de televisie te zien....

26 juni [Arjan] Er is een nieuwe supportgroup opgericht. Naast Kwasa SG (Canzibe hospital), Philani SG (Pilani clinic), Mphimbo SG (Mphimbo location), Sakiziwe SG (Ntshilini location), Vukani SG (Nolita clinic), Siyakhula SG (Lujizweni location), Sinoyolo SG (Buntingville clinic), Latita SG (Maqanyeni clinic – Ngqeleni) hebben we nu ook Mkanyiseli SG (Ngqeleni RC clinic). Er zijn nu 350 mensen betrokken bij de supportgroupen die huis aan huis voorlichting geven in hun dorpen.

25 juni [Arjan] Vandaag plaatste een lokaal huis-aan-huis blad een artikel over onze activiteiten (ga naar pagina 49). Voor jullie niets nieuws denk ik.

19 juni [Arjan] Sinds het bezoek van Heleen en Steven Post in Canzibe hebben we eindelijk de mogelijkheid gehad om mensen op de zaak van mensenrechten te zetten. Wat Steven beschreef is zorgelijk en verdient aandacht. Onlangs kwam een andere zaak aan het licht; Een jaar geleden is Mica Mncela gearresteerd en gevangen gezet op verdenking van het verkrachten van een kind. Het kind had Mica destijds aangewezen als dader tijdens een politie onderzoek. Sinds kort heeft het weeskind tegen de thuiszorg werkers van Siyakula verteld dat hij destijds door zijn, inmiddels overleden, moeder gedwongen was om Mica als dader aan te wijzen. De zaak is opnieuw bij de politie onder de aandacht gebracht maar weigert medewerking. Mica heeft het zwaar in de gevangenis. Hij is AIDS patient en de politie weigert hem zijn medicijnen te geven. De famile heeft TransCape gevraagd hen te helpen met een eerlijk proces en de politie te dwingen om Mica zijn medicijnen te verstrekken. Inmiddels hebben vrijwilligers van TransCape de gevangenis bezocht en ontdekt dat tientallen gevangen AIDS patienten hun medicijnen niet krijgen. We zullen nu gaan kijken of we, met behulp van andere organisaties, een advocaat op deze zaak kunnen zetten. 

18 juni [Arjan] Afgelopen zondag werden Tom en Kristel gedoopt in de ontmoetingskerk van Pijnacker. Foto's zijn te bekijken op onze site 'foto impressie twins' of via deze link.

11 juni [Arjan] Enigzins met verbazing bekeek ik de afleveringen van de serie 'Van Dis in Afrika'. Een mooi verslag en, voor zover het om Zuid-Afrika betreft, ook objectief. Van Dis gedraagt zich als een 'gentlemen'. Hij stel persoonlijke vragen als 'Gebruik je een condoom?' aan een onbekende en verontschuldigt zich dat hij die vraag stelde. De zwarte Afrikaan accepteert het excuus alsof het dagelijks door een onbekende gevraagd wordt. Toch heb ik moeite met de hoeveelheid informatie die beschikbaar is over bijvoorbeeld Zuid-Afrika. De aangrijpende beelden worden in Nederland op de publieke zender getoond en wij kunnen het vanuit een luie stoel aanschouwen. Misschien 'zappen' we er wel overheen op zoek naar sensatie of voetbal nieuws. En dat terwijl de mensen in hun eigen land hunkeren naar een dagblad in hun eigen taal of het nieuws weken later horen. Via Via.

Sinds een half jaar hebben we in de Transkei de TPDGSF (Transkei People Doing Good Stuff Forum). Een clubje mensen van zes lokale organisaties die elk half jaar informatie uitwisselen. De volgende bijeenkomst zal gaan over het betrekken van lokale bewoners bij de projekten. TransCape is de gastheer van deze bijeenkomst.

5 juni [Arjan] Steven en Heleen Post uit Pijnacker hebben afgelopen periode in ons huis in Canzibe gewoond. Steven heeft o.a. interviews afgenomen met vrouwen over mensenrechten en Heleen beschreef o.a. een aantal activiteiten van TransCape. Bekijk hier het werk van Heleen en Steven Post. 

02 juni [Arjan] Paul Rosenmöller maakte onlangs een serie voor de NCDO genoemd 'De kracht van Afrika'. Ook Zuid-Afrika kwam aan bod. Enigszins eenzijdig omdat alleen het grote J'burg aan de orde kwam en niet het arme platteland. Toch vond ik het interview goed omdat er zoveel positief nieuws gemeld werd. Het ging over de toekomst van een land dat het apartheids'syndroom' moet verwerken. Bekijk hier de reportage van de IKON.

27 mei [Arjan] In 1999 besloot ik me voor het eerst te testen op HIV vanwege een bloedtransfusie in een ziekenhuis in Zambia. Zo'n moment maakt je zenuwachtig. Je hele leven schiet aan je voorbij. Maar Aids is ook in Nederland. Heb je meerdere partners gehad? Bloedtransfusies? Doe dan een online test !. Inmiddels wordt de migratie van medische personeel van en naar Zuid-Afrika onder de loep genomen. Zuid-Afrika staat in de min met een slordig tekort van meer dan 4000 medici. Gelukkig weet het rapport het aantal personen op te noemen waardoor de teller op 3992 personen komt te staan.  Simone, Anne en Milja zijn dus niet de enige die inspringen zullen we maar zeggen. Ironisch is wel dat aantal organisaties en personen die zich bezig houden met deze problematiek een veelvoud van het aantal medici die uiteindelijk uitkomst bieden.

22 mei [Arjan] Zuid-Afrika kent censuur op de journalistiek maar niet zo extreem als in China en Burma. Bekijk hier de schokkende (!)  foto's van de opstand in Johannesburg en Durban.

20 mei [Arjan] Soms is het verschrikkelijk moeilijk om in woorden uit te leggen wat je mee maakt in Afrika. Hoewel Zuid-Afrika geen oorlogsgebied is zoals Congo, het blijft een land waarin je extreme momenten mee maakt. Steven van de Vijver van 'Artsen zonder Grenzen' heeft een boek (ISBN13: 9789038890500) geschreven genaamd 'Afrika is besmettelijk' over zijn ervaringen in Congo. In een interview met Wim Brands (VPRO) vertelt hij over het boek en zijn momenten die voor eeuwig bij blijven. Kijk voor het interview op uitzendinggemist.

19 mei [arjan] Ik heb al eens eerder over Funeka Menze geschreven. Dat komt omdat ze me blijft verbazen. Bekijk hier een film over haar vocale optreden tijdens een bijeenkomst van de bestuursleden van onze supportgroepen. Let vooral op hoe motiverend ze is voor de anderen! En dat te bedenken dat we haar in 2006 al bijna opgeven hadden. (zie hier)

18 mei [Arjan] Op 15 juni 2008 worden Tom en Kristel gedoopt in de Ontmoetingskerk van Pijnacker. Iedereen is van harte uitgenodigd deze gebeurtenis bij te wonen. De dienst begint om 10.00. Helaas kan het koor "Voice of  Praise" (http://www.voiceofpraise.nl) niet aanwezig zijn. Ook zij steunen het komende jaar onze projecten.

15 mei [Arjan] Gisteren was de kraamverzorgster voor het laatst. Vandaag hebben we maar weer onze agenda er bij gepakt om uit te zoeken wat er nog in Nederland moet gebeuren. Het vertrek komt altijd sneller dan je denkt. Tom & Kristel moeten nog een plaatsje krijgen in onze paspoorten en het vliegtuig dus dat staat boven op de agenda. Simone zit al weer op de fiets voor een rondje om het dorp.

14 mei [Arjan] Simone, Milja en Astrid zijn bekende vrouwen van Canzibe. Ook in Duitsland is veel aandacht voor hun werk. Eens bedacht ik mee een foto te maken waar de vrouwen van Canzibe elk in de deuropening van hun behandelkamer staan in een lange gang vol met patienten. Ik wacht nog eens op een goed moment om deze foto te maken. Bekijk eens de Duitse website van een katholieke kerk die ook onze projecten onder de aandacht brengen.

9 mei [Arjan] Steven en Heleen Post uit Pijnacker zijn momenteel in Canzibe en helpen TransCape met de projecten. Ook zij bloggen er op los. Het is zeker fysiek geen zware klus maar mentaal hakt het er natuurlijk in. Lees het stukje eens van Alice Clarfelt eens. Ze is al een jaar vrijwilligster die alles opzij het voor dit werk. Ze nadert het moment om het los te laten omdat haar leven verder gaat. Ze gaat doorstuderen in London. Natuurlijk wel met een fantastische ervaring rijker.

8 mei [Arjan] Ik heb Picasaweb ontdekt. Een hele toegankelijke site waar je foto's kan plaatsen. Dus hier (komen) alle projectfoto's die gemaakt zijn.

5 mei [Arjan] Vanmiddag is om 12.56u als eerste Tom geboren en 11 minuten later Kristel. Het ging vrij vlot. 's ochtends kreeg Simone iets te veel last van haar rug en om 10:00 zijn we maar eens de verloskamers gaan bellen. Om 10.45 kwamen we daar aan en lag Simone om even iets na 11:00 aan de monitors. Toen duurde het toch nog ruim een uur voordat het serieus werd en er een wee 'opgevangen' moest worden. Na 12:00 begon het echte werk met als gevolg dat na een enkele pers Tom in mijn armen lag. Uiteraard nog voordat ik de fotocamera had opgezocht. Gelukkig had ik een tweede kans. Kristel lag in 'stuit' en kwam met haar beentjes er uit. Alsof ze achterstevoren uit een tunnel stapte; beentjes gestrekt naar beneden, even met ellebogen afzetten en floep daar was ze. Tom is breed en de zwaarste (3230gram) en Kristel heeft een echt meisjes gezicht en is wat tenger (2980gram). Simone heeft alles goed doorstaan en was niet zo wit weggetrokken als bij de bevallingen van Leon en Menno. Misschien scheelt het dat ze vandaag eens tussen-de-middag aan de slag mocht. Het gaat allemaal goed. Simone nam van de gelegenheid gebruik om samen met Tom en Kristel in het ZH te overnachten. Morgen kunnen we ze ophalen en zijn we voor het eerst met z'n allen thuis. foto's zijn hier te bekijken.

3 mei [Simone] De tweeling blijft nog steeds lekker zitten!  In de loop van volgende week zal de bevalling worden ingeleid als het nog niet vanzelf op gang is gekomen, dus echt lang kan het niet meer duren nu! Ik kan steeds minder, maar geniet heerlijk van het Nederlandse voorjaarsweer. Straks gaan we met zijn allen bij Arjans ouders barbecuen (nee, hij is nog geen volledige vegetarier geworden hoor, als je dat dacht na het vorige stukje!).

1 mei [Arjan] Nee voor Simone is het nog steeds geen 'Labour day'. Ondertussen neem ik de tijd om wat cultuur tot me te nemen. www.Fabchannel.com  is een verzamelplaats van cultuur. Muziek, theater and lezingen worden opgeslagen en zijn achteraf te bekijken. Naast het simpele nu.nl met kort nieuws krijg ik toch de tijd om ook wat dieper op materie in te gaan. Ik hou erg graag van fabchannel vanwege de lezingen. De laatste lezing bekeek ik over pandemieen van prof Ron Fouchier. Het duurt 90 minuten. De partij voor de dieren alarmeerde mij met hun parodie op de 'An Inconvenient Truth' van Al Gore en maakte een eigen film 'Meat the Truth'. Bekijk http://www.meatthetruth.nl maar eens. Ik denk er over na. Mijn vader vertelde me ooit, geboren in de hongerwinter, dat hij trots is elke dag een stuk vlees op zijn bord te hebben. Ik ben daar mee opgegroeid en velen met mij. Naast het veranderen van klimaat door dieren (PvdD) vertelt Ron Fouchier me ook dat de meeste ernstige pandemieen verspreidt worden door dieren. Daar kunnen de dieren niets aan doen maar omdat wij mensen te veel vlees eten is er een overbevolking aan dieren onstaan die de problemen alleen maar erger maken. Het wordt tijd dat we eens gaan minderen met vlees. Ik hoop dat ik niet de enige ben! 

25 april [Simone] De laatste loodjes.... ! Inmiddels meer dan 38 weken zwanger van de tweeling ben ik behoorlijk zwaar geworden (al kijken de meeste mensen nog verbaasd als ik vertel dat ik een tweeling verwacht als ze m'n buik zien), en met een activteitenniveau van bijna nul kan ik het nog goed uithouden....! De twee baby's groeien goed en lijken ongeveer even groot. Ze schoppen er regelmatig lekker op los, waar ik dan weer minder blij mee ben.... al blijft het natuurlijk een heel bijzonder gevoel! En nu maar afwachten totdat ze zich eens laten zien! We houden jullie op de hoogte....!

15 april [Arjan] Mijn zwager Gerhard Nel, fotograaf van beroep, heeft een nieuwe site. Van .nl naar .eu; een uitstraling die hij verdient. Met onze ervaring uit Zuid-Afrika weet ik nu waar hij dat getrainde oog voor schoonheid vandaan heeft. Een plezier om naar te kijken. Bekijk zijn nieuwste webwerf.

13 april [Arjan] Johann (29) is een Zuid-Afrikaanse ondernemer die bestuurslid is van TransCape. Hij is in de Transkei opgegroeid en spreek vloeiend Xhosa. Zijn vader is in Canzibe dominee. Hij studeerde 'Nature Conservation' en had makkelijk een prachtige baan kunnen vinden. Toch koos hij er voor om de lokale bevolking te helpen hun positie te verbeteren. Hij starte samen met Hyman van Zyl en de lokale bevolking een 'backpacker' genaamd Mdumbi. Zijn stek aan de kust is nu international bekend als 'The Place to be'. De backpacker starte in 2004 de organisatie TransCape waar ik nu voorzitter van ben. Johann is nu een actie begonnen om internationaal aandacht te vragen voor de activiteiten van TransCape. Bekijk zijn site "Op de motor naar afrika"

9 april.[Arjan] Ik sta open voor kritiek. Het wordt wel moeilijk als er wetenschappers komen met kritiek op bijvoorbeeld het onderwerp HIV/AIDS. Wie kan er bewijzen dat AIDS echt bestaat? De huidige president van Zuid Africa liet zich leiden door een club wetenschappers. Het resultaat is bekend; ontkenning dat HIV iets met AIDS te maken zou hebben. Voor degene die het aandurven om deze groep wetenschappers te willen begrijpen c.q. proberen te volgen; is hier hun uitleg e.g discussiepunt. Dan moet je eigenlijk ook de gevolgen van deze wijshed hier bekijken. Voor degene met gevoel voor humour bekijk dan dit filmpje.

31 maart [Arjan] Funeka Menze blijft me verbazen. Een ongelofelijk sterke vrouw die we in 2006 voor het eerst, letterlijk kruipend, op het ziekenhuisterrein hebben ontmoet en smeekte om haar te helpen. We stonden in die tijd met lege handen maar het raakt je diep in het hart. Je wordt er 's nachts wakker van. Je ziet de arme magere vrouw voor je en je besluit dat dit anders moet. Je weet dat de medicijnen op nog geen 100km vandaan te krijgen zijn. Ik ontmoette mensen bij de overheid die wel wilden helpen. En dan eind 2006 lukt het dan eindelijk om aidsremmers hier te krijgen. Funeka Menze is de eerste die ze krijgt. Eigenlijk te laat maar gelukkig over leeft ze het. In 2007 knapt Funeka door de medicijnen op. TransCape begeleidt haar maar ze heeft zichzelf uit het dal gehaald met een microkrediet en verkoopt nu kippen op de lokale markt. Met een deel van het verdiende geld heeft ze cursussen gevolgd voor een opleiding als HIV coordinator/trainer. Het andere deel van het geld komt bij Transcape vandaan. Zo kennen we intussen tientallen personen die dezelfde weg hebben bewandelt. Maar Funeka Menze blijft bijzonder. Einde 2007 haalde we alle bijzondere mensen bij elkaar om hun ervaring uit te wisselen. Inmiddels zijn ze actief in zelf opgerichte supportgroepen. Bekijk de video die een loflied is aan deze mensen. Ze zijn zo ongelofelijk dankbaar dat ze langer mogen leven!

26 maart [Arjan] Onze oudste zoon, Leon, gaat naat school in Canzibe. Onlangs publiceerde ik een video over de opening van het schooltje in Mdumbi. Hier kunnen we onderwijskundig een niveau halen dat vergelijkbaar is met het Nederlandse onderwijssysteem. Dankzij de aantrekkelijke lokatie en accommodatie kunnen wij vrijwilligers uitnodigen om te komen helpen. In Canzibe en de andere scholen is het lastiger te regelen. Canzibe is dan, vergeleken bij de andere scholen, nog een uitzondering omdat er nog hoog opgeleide mensen in de buurt wonen. En die zich de situatie aantrekken en het proberen te verbeteren. Kijk voor een impressie naar het filmpje over Leon.

25 maart [Arjan] Het blijft vreemd. Afgelopen week realiseerden we ons dat de terugkomst in Nederland ons de mogelijkheid geeft om na te denken wat we nu eigenlijk doen. Voor de mensen in ons district in Zuid Afrika is het wel duidelijk en zal er nooit naar gevraagd worden. Hier in Nederland wordt uit belangstelling altijd wel gevraagd wat we doen. Bescheiden als we zijn hebben we het over TransCape en de projecten en dat Simone dokter is. Afgelopen dagen vierden we het paasfeest. De opstanding van Christus wat een wonder mag heten. Er werd in de kerken ook gebeden voor de zieken en de armen in het algemeen. Wij ontkomen er niet aan om daarbij de beelden op onze netvliezen te zien en te denken aan Zuid-Afrika. We dachten aan Avelile en haar vriendjes Luvo, Asemahle en Awam. Aan de mensen die we in onze auto meenamen naar het ziekenhuis en die we eigenlijk voor zo goed als dood beschouwden. Voor mij kwam het besef bij het vieren van de opstanding van Christus dat we dit eigenlijk elke dag vieren. We vieren de 'opstanding' van mensen die door hun familie al opgegeven waren. Dat te bedenken dat ze geen geld hebben voor transport naar het ziekenhuis, niet (willen) weten waarom ze zo ziek zijn, het testen, de medicijnen, de nabehandeling en de voorlichting. Eigenlijk is dat wat we doen; we vieren elke dag feest. Het feest van de opstanding. In de eerste plaats de opstanding van Christus en daarnaast, maar o zo belangrijk, de opstanding van onze medemens. Nu al meer dan 350 lieve mensen in ons district!

21 maart [Arjan] Op verzoek van vrienden heb ik een film over de omgeving in de Transkei gemaakt. Zie de link naar youtube.

16 maart [Arjan] Tja het blijft Afrika! Afgelopen week werd onze aankomst vertraagd omdat de reis begon met een gecancelde vlucht van uit Umtata naar Johannesburg. Toen we de vlucht JHB-A'dam wilde verzetten bleek dat we niet op de vlucht waren ingeboekt omdat ons reisagentschap niet betaald had. Een enorme teleurstelling uiteraard. Toen maar met de auto naar East London (250km) gereden. Met een binnenlandse vlucht naar Kaapstad en daar bij de balie van de KLM gewacht op de eerstvolgende vlucht richting NL. Tot acht uur voor de vlucht waren we niet zeker of het reisagentschap alsnog ging betalen. Toen we uiteindelijk de ticketnummers kregen waren we wel weer opgelucht. Nu kunnen we ons eindelijk gaan richten op de komst van de tweeling.

5 maart [Simone] We kunnen weer meer ARV-patienten aannemen gelukkig! We hebben gisteren een vergadering gehad met vertegenwoordiging van het ziekenhuismanagement en er is een aantal knopen doorgehakt. Voornaamste is dat we nu full-time een apothekers-assistent toegewezen hebben gekregen in plaats van 2 dagen per week, en dat de niet-functionerende ARV-coordinator erop is aangesproken dat ze er nu echt werk van moet gaan maken om de omliggende klinieken erbij te gaan betrekken om zo onze capaciteit te vergroten (doordat die ons werk uit handen kunnen nemen). Ik roep al een jaar dat ze dat moet doen, maar tot nu toe gebeurde er niets.... hopelijk nu wel al moet ik het eerts nog zien.

Helaas was het wel een erg stressvolle vergadering aangezien de genoemde coordinator (die ook de vergadering leidde) de aandacht van haar eigen niet-functioneren probeerde af te leiden door een erg vreemde aanval op Transcape (in mijn persoon). Volgens haar trekken we veel te veel patienten aan doordat we patienten zonodig helpen met wat geld voor transport en bijvoorbeeld met melk voor baby's van HIV-positieve moeders. Volgens mij helpen we juist nog steeds te weinig patienten, aangezien de schatting is dat er in dit district 2000 a 3000 mensen op dit moment AIDSremmers nodig hebben, en niet slechts de 350 die we nu helpen.....maar zo ziet dus niet iedereen het hier helaas.

Maar goed, we hebben dus wel een aantal knelpunten opgelost en ik kan straks met een rustig gevoel de boel hier aan anderen overlaten en op verlof gaan. Dat begint trouwens wel hoog tijd te worden, want de tweeling begint steeds vaker ook tijdens mijn werk aandacht op te eisen en lekker tegen m'n ribben te trappen!

26 februari [Simone] Het weekje vakantie is alweer achter de rug; we hebben heerlijk genoten in een huisje van een klein vakantiepark in de buurt van Durban. Leon en Menno hebben zo alvast even aan de 'bewoonde wereld' kunnen wennen voordat we ze binnenkort in de Nederlandse drukte storten! Nu weer aan het werk, we zijn allebei flink druk met het afwerken en overdragen van ons werk voor ons vertrek over twee weken. Voor mij is dat eigenlijk eenvoudiger dan voor Arjan, met alle verschillende dingen waar hij bij betrokken is!

Ik hoop met name de organisatie van de ARV-unit goed achter ta laten; na de patientenstop die we in December hadden zijn we weer begonnen met het gedoseerd toelaten van patienten, maar de wachtlijsten lopen enorm op. Uiteindelijk heeft dit de aandacht van het ziekenhuismanagement getrokken (terwijl ik al maandenlang roep dat er iets moet gebeuren!) en volgende week hebben we als het goed is een vergadering met alle betrokken afdelingen om te zien wat we kunnen verbeteren en hoeveel nieuwe patienten we maandelijks kunnen aannemen. En daarna is het hoog tijd om de boel de boel te laten en me met weer twee nieuwe druktemakers bezig te gaan houden!!

1 februari [Simone] De ARV-unit draait inmiddels weer op volle toeren. Nadat we eind vorig jaar waren overspoeld met patienten, besloten we een tijdelijke stop voor nieuwe patienten in te voeren. De vrijgekomen tijd heb ik gebruikt om organisatorisch een aantal dingen te verbeteren, zodat we meer ingericht zijn op de grote hoeveelheid patienten die we inmiddels hebben; Het is heel wat anders om twintig patienten onder je hoede te hebben (januari vorig jaar) of ruim 320 (januari dit jaar)! Sinds half januari zijn we weer open voor nieuwe patienten, al hebben we nu wel een maximum aantal nieuwe patienten per week, zodat we niet weer overspoeld worden. Tot nu toe werkt dit goed; al blijft het druk, het is geen gekkenwerk meer zoals eind vorig jaar! Lekker voor mij is ook dat Anne, mijn collega die de boel zal overnemen tijdens mijn zwangerschapsverlof, nu al twee dagen per week meewerkt in de ARV-unit. Hierdoor heb ik het twee dagen per week iets minder druk met de directe patientenzorg, en kan ik ook tijd blijven besteden aan de organisatorische zaken. Omdat we per januari geen ziekenhuisapotheker meer hebben, ben ik nu ook (mede) verantwoordelijk voor de bestellingen van de aidsremmers. Ja, ik ben behoorlijk all-round intussen, letterlijk en figuurlijk!!

27 januari [Simone] Even een update over de tweeling-zwangerschap! Momenteel ben ik bijna 26 weken zwanger, en alles gaat nog goed. Vandaag of morgen hoop ik een van m'n collega's weer eens te kunnen strikken om te kijken of beide baby's goed en gelijkmatig groeien. Maar aan het getrappel en de groei van mijn buik te merken gaat het prima! Ik groei natuurlijk wel harder dan bij de vorige zwangerschappen, naar mijn idee loopt m'n buik ruim een maand 'voor'. Het werk is gelukkig nog goed vol te houden, al zit er natuurlijk altijd wel eens een mindere dag tussen. De nacht- avond- en weekend-diensten draai ik nog gewoon mee, maar ik heb wel gezorgd dat m'n weekeind-diensten opgesplitst worden, zodat ik nog maximaal 48 uur achter elkaar opgeroepen kan worden, in plaats van normaal zo'n 80 (van vrijdagochtend tot maandagavond) . Dat klinkt trouwens erger dan het is hoor, meestal is het goed te doen, maar je kan altijd pech hebben en daar heb ik nu even geen zin in! We tellen eerst af naar een weekje vakantie midden-februari, en daarna vertrekken we al heel snel naar Nederland. En dan.... gaan we ons maar eens echt serieus voorbereiden op de komst van nog twee druktemakers!

6 januari [Arjan] Afgelopen week is een van onze mannelijke medewerkers overleden aan de gevolgen van AIDS. Hij was bijzonder voor ons omdat hij de eerste man was die publiekelijk zijn verhaal vertelde en andere mannen aanmoedigde om veilige sex te hebben. Helaas sloeg zijn behandeling niet goed aan en overleed hij uiteindelijk, op 37-jarige leeftijd, aan tuberculose in een verzorgingstehuis in Umtata.

23 december [Arjan] Vandaag belde de persoonlijke assistent van mensenrechtenactivist Zackie Achmat (Treatment Action Campaign; een organisatie die strijd voor goede toegang voor aidsremmers voor iedereen) ons op. Hij vertelde dat hij per 1 januari ons komt helpen in Canzibe gaat openen. Goed nieuws voor de HIV/AIDS patienten in ons district die voor het eerst massale steun zullen krijgen en leren wat hun rechten zijn!

1 september [Simone] Hier even een leesaanbeveling: iedereen die is geinteresseerd in de Aids-problematiek in Afrika, zou het boek moeten lezen waar ik momenteel in bezig ben: "28 verhalen over AIDS in Afrika" van Stephanie Nolen (ISBN 978 90 263 2082 8). Het is heel goed leesbaar geschreven en vertelt de indrukwekkende verhalen van 28 mensen die op de een of andere manier bij AIDS in Afrika betrokken zijn. Het gaat zowel over bekende als onbekende mensen. En passant geeft het heel goed de geschiedenis van het hele probleem en de huidige stand van zaken weer. Ik was zelf eerst bang dat het teveel ellende zou zijn om naast mijn werk ook nog eens te lezen, maar dat valt mee. Al moet ik af en toe best een traantje wegpinken, en moet ik niet meer dan 2 of 3 verhalen achter elkaar lezen....

Oke, oke, het is wel een beetje raar maar je kan tegenwoordig bij ons in de achtertuin kijken met Google Earth. Voor de wizkids: download de file Canzibe en spot het huis van vicky ook eens.

Donaties zijn natuurlijk nog altijd welkom! Maar dan via ons of via http://www.trans-ned.nl. Zij ondersteunen onze projecten in Zuid-Afrika.

Tot horens.

Arjan van der Sar